part 29

7.7K 662 101
                                    

"ဒယ္ဒီ့ ဘ၀မွာလိုခ်င္ဆံုးက မင္း ပါပဲ ကိုးလ္
ယ္ဒီ့ ကေလးေလးင္န္းသြားၿပီ "

သူ႕နားထဲေလေငြ႕ေႏြးေႏြးေလး ျဖတ္ေျပးသြားသည္။
ဘာေတြေျပာေနလဲဆိုတာ သူ မသိဘူး ။အေမွာင္ထုၾကားထဲမွ အလင္းတန္းေလး ျဖာက်လာတဲ့ေအာက္မွာ လံုးလံုး လံုးလံုး နဲ႔ ေျပးလႊားေနတဲ့ ခက္ထန္ ေနာက္ကို သူ ေျပးလိုက္ေနရသည္ ။ ဒီကေလးေလး ေခ်ာ္လဲသြားေလမလားလို႔ သူ ေတြးပူေနရျပန္၏ ။.

ေနာက္ေတာ့ သူ႕နားထဲ ဆူဆူညံညံ အသံမ်ားက ပြက္ေလာ႐ိုက္လို႔ေနသည္ ။ စူးစူးနစ္နစ္ ေအာ္ဟစ္သံမ်ားေၾကာင့္ မ်က္လံုးကို ကမန္းကတမ္းဖြင့္ၾကည့္တဲ့အခါ ေနေရာင္စူးစူးက မ်က္လံုးကို ဖြင့္မရေအာင္ တားဆီးထား၏။

သူ႕ခႏၶာကိုယ္ကို ၾကမ္းတမ္းစြာ ထု႐ိုက္ေနေသာ လက္တစ္ဖက္ ရိွေနသည္ ။ သူ႕အသားထဲ စိုက္၀င္လာေသာ စူးနစ္မႉတစ္ခုရိွ၏ ။ လက္သည္းရွည္မ်ားပင္ ျဖစ္လိမ့္မည္ ။

" အယုတ္တမာေကာင္!  ပိုင္းလံုးေကာင္ နင္ ထစမ္း... "

" ေတာ္စမ္း မဒီ... ငါ့ ကေလးကို မထိနဲ႔ "

သူ တကယ္ပင္ နားမလည္ႏိုင္ေပ ။ ေမေမေလးက ငိုေနတယ္ ။ ဒယ္ဒီနဲ႔ သူက ကုတင္တစ္ခုေပၚတြင္ ေစာင္တထည္တည္းကို ၿခံဳထားတယ္ ။ ေနာက္ၿပီး သူ႕ ခႏၶာကိုယ္ေပၚတြင္ အ၀တ္ကင္းမဲ့ေနေလသည္။

သူ ထိတ္လန္႔ကာ ေနာက္သို႔ တစ္ခ်က္ ဆုတ္မိသြားသည္ ။ ေယာက်္ားႏွစ္ေယာက္ အ၀တ္ဗလာနဲ႔ ေစာင္တထည္ထဲ ၿခံဳလ်က္ျဖင့္ ႏိုးထလာရသည္ ။ ဒါက ျပသနာမဟုတ္လွ်င္ေတာင္ အိပ္ရာခင္း အျဖဴေပၚက နီရဲေနတဲ့ ေသြးေတြက ျပသနာရိွလို႔ေနခဲ့ၿပီ ။ ထိုေသြးေတြသည္ သူ႕ ဗိုက္သားျဖဴျဖဴေပၚတြင္ပင္ ေပက်ံေနေတာ့၏ ။

" ခက္ထန္  ညက အဖ်ားႀကီးလို႔ ေဆး႐ံုတင္ထားရတယ္ ထည္ဝါလင္းရိွန္! ငါ မသိေအာင္ နင့္ကို တညလံုး ၀ရန္တာေရွ႕ ထြက္ေစာင့္ေနခဲ့တာ... ငါ့သားေလးက နင့္ကို ေမွ်ာ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ နင္ကေတာ့ သူ႕အေဖနဲ႔ အိပ္ရာေပၚမွာ သိပ္သာယာေနခဲ့မွာေပါ့... ေအာက္တန္းစားက ေအာက္တန္းစားပဲ ထည္ဝါလင္းရွိန္!  အ၀တ္အစားအေကာင္းစားေတြ ၀တ္လိုက္တိုင္းလည္း နင့္ ရဲ႕ စုတ္ျပတ္ေနတဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားက ေကာင္းမလာဘူးဆို္တာ ငါ သိလိုက္ရၿပီ "

You are my husband (Season 1)Completed  Where stories live. Discover now