Trophy of the Sunsets | Tonjuarez Series II

TOTS 27

twenty-seven

"Gabi! Paano ba mag-move on?!" sigaw ko sa kabilang linya, pabalik-balik ang lakad ko habang inaantay ang sagot niya.

Problemado ako nitong mga nakaraang buwan pa. Kung puwede ko lang i-untog ang ulo ko, para lang mabura lahat ng alaala ko ginawa ko na!

Ilang buwan na ako rito? Pito? Walo? Wala namang nagbabago! Ganito ba kahirap mag-move on? Alam ko naman na matagal pa bago ako makakalimot, pero normal ba 'tong kung ano ang nararamdaman ko noong umalis ako ay ganoon pa rin hanggang ngayon?

Miss na miss ko na si Wyatt!

Mababaliw na yata ako. Paano ako makakalimot kung araw-araw ko iniisip kung kamusta na siya? Kumain na ba siya? Masaya ba siya?

Huy, Inah, nagbabagong buhay ka na nga! Bakit nasa nakaraan ka pa rin?

"Baliw ka kasi! Sabi ko i-block mo na siya sa mga social media accounts niya. Paano ka makaka-move on? Araw-araw mo ini-stalk!" balik nito sa akin.

Huminto ako sa paglalakad at napaisip, kinagat ko ang ibabang labi. Gano'n ba iyon?

"E sa internet ko na nga lang siya nakikita at nakakakuha ng updates sa kanya..." kinagat ko ang ibabang labi.

"Sira ka talaga! Kaya ka nga nandyan kasi kakalimutan mo siya! Umalis ka tapos gusto mo pala siya makita. E 'di umuwi ka na lang at titigan mo siya rito!"

Naglabas ako ng malalim na hininga. Ang hirap kasi. Hindi pa rin ako sanay. Pakiramdam ko hindi ako hihinga kung hindi ko siya makikita kahit isang araw.

Baka masyado kong sinasanay ang sarili ko? Kaya hirap na hirap ako? Baka kaya hindi ako umuusad sa pagmo-move on, kasi hindi ko talaga tinutulungan ang sarili ko?

"A-Ano'ng gagawin ko?" nanlulumo na talaga ako.

"I-block mo nga siya. Subukan mong ibaling sa iba ang atensyon mo. Pilitin mong huwag muna siyang isipin, sanayin mo ang sarili mo na mag-isa ka na," dire-diretso niyang sagot.

Natigilan ako at natahimik. Tama. Tama naman talaga si Gabi. Ang dali lang kasi sabihin pero ang hirap gawin. Pero pipilitin ko, susubukan ko na talaga. Hindi puwedeng palaging ganito.

"Oo na, gagawin ko na. Pero may tanong ako, last na..." pakiusap ko.

"Ano 'yon?"

"M-Masaya ba si Wyatt? 'Pag nakikita mo siya? Palagi ko kasing chine-check ang mga posts niya, mukha naman siyang masaya. Parang wala namang nawala sa kanya..."

Natahimik bigla si Gabi, yumuko ako at bumuntong hininga. Alam ko na ang sagot, siguro ay ayaw rin banggitin sa akin ni Gabi? Baka napapansin at nakikita niya rin. Na masaya naman si Wyatt, mukhang na-e-enjoy sa buhay niya. Tapos ako, nagdurusa rito sa malayo.

Pero gano'n lang kadali? Gano'n lang kadali sa kanya na nawala ako? Dahil ba marami siyang ibang kaibigan, at ganoon lang rin ang turing niya sa akin kaya nang mawala ako, madali lang sa kanya?

Sila na kaya talaga ni Miande?

Talaga ba, Inah? Ganito ka na lang? Hindi ka ba nagsasawa? Iyong taong iniwan mo, masaya na, ni hindi ka nga pinigilan umalis. Nakapagdesisyon siya agad na hayaan kang mawala, hindi pa ba sapat na dahilan iyon para kalimutan mo na siya?

"Gabi..." tawag ko dahil wala na yata siyang balak sumagot.

"T-Teka, Inah may mag-jo-join ha," paalam ni Gabi, kumunot ang noo ko at bigla na lang lumabas ang profile picture ni Ford sa call namin. In-add niya si Ford!

"F-Ford?!" gulat kong tanong. Bakit siya nasa call?

"Hi, Inah. Long time no talk!" masiglang bungad nito.