BÖLÜM:54 ATEŞLİ VE TATLI

19.7K 870 525
                                    

Ayyy valla aglicam

Bugün okul vardı. Sabahtan kalkmış masa da makyajımı yaparken annemin nasihatlerini dinliyordum.

"Kızım henüz yeni çıktın hastaneden. Ne bu okul sevdası?" Okula gitmemi istemiyordu ama evde durunca da bir boka yaramıyordum. Ayrıca okul sevilmez mi?

Sevilmez aptal

Sus sevilir.

"Anne beni vazgeçiremeyeceksin." Dedim ona dönüp makyajım bitmişti her şeyim hazırdı artık evden çıkabilirdim.

"Senin şu inatçılığın!" Dedi bezmiş gibi. Odamdan çıktım. Ayakkabımı giyerken annem tekrar konuştu.

"Kahvaltı yapsana kızım."

"Anne sevmiyorum." Dedim onu öpüp o daha çok konuşmadan aşağı indim. Azra benim okula geleceğimi bilmiyordu bundan dolayı çoktan otobüse binmişti. Bu işime gelirdi çünkü şu an ses duymak istemiyordum. Sokağa girince gördüğüm tanıdık araba ile durdum. Tamam sessizlik isteme planım iptal. Arabanın camları filmli olduğundan Arslan'ı göremiyordum. Sessizce ön koltuğun kapısını açıp oturdum. Arslan'ın üstünde klasik bir tişört (?) vardı. ve pantolon vardı. Yakasına gözlüğünü aşmıştı.

Kolunda benim aldığım saat vardı

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.

Kolunda benim aldığım saat vardı.

"Günaydın güzelim." Bana yaklaşmakta kararsız gibi duruyordu. Onu bu kararsızlıktan kurtarıp kollarımı boynuna sardım.

"Günaydın." Dedim n yi uzatarak. Kolları belimi sardı. Tanıdık güven duygusu dört bir yanımı sarmıştı. Ayrıldığımızda arabayı çalıştırdı.

"Kahvaltı yapmadın değil mi?" Dedi. Kafamı salladım.

"Arka koltukta ki poşeti alsana." Meraklanarak arka koltuğa uzanıp poşeti elime aldım. Bir fırın poşeti, kahvaltı yapmadığımı zaten biliyordu. İçinde ne olduğunu merakla açınca gülümsedim. Şu an daha iyi hissediyordum. Çikolatalı boyoz... Arslan bu boyozları sevdiğimi biliyordu.

"Çok teşekkür ederim." Dedim.

"Rica ederim güzelim." Tekrar güzelim dediği için mutluydum. Allah'ım sonunda!

Boyozların bir tanesini peçeteye sardım. Geri kalanları ise eski yerine geri koydum. Arslan çikolata sevmiyordu maalesef... Boyozu yerken arabaya dökmemek için ekstra bir çaba sarf ediyordum. Sonunda karnımı doyurmuştum. Ellerimi ıslak mendil ile sildim ve kolanya sıktım. Yağlı el sevmiyorum.

"Teşekkür ederim." Dedim o sırada araba durmuştu. Okulun gerisinde kalan bir sokakta durmuştu ve neredeyse hiç öğrenci yoktu bu yolda.

"Çok teşekkür ediyorsun." Dedi.

MİHRİMAH/ Yarı Texting [+18]Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin