34. Bölüm

13K 475 136
                                    

Aşklarım hepinizi çok özledim. Yks sürecini bir şekilde atlattık. Bundan sonra kurgularıma düzenli bir şekilde devam edeceğim. Takıntı için sezon finaline son 1 bölüm kaldı. Sonrasında kısa bir ara vereceğim. Şimdi sizi bölümle baş başa bırakıyorum iyi okumalar💗


Gördüğüm bedenle nefesim kesilmişti. Buraya nasıl gelebilirdi? Bakışlarım korkuyla bahçede gezindi. Eminim korumalar ondan Atlas'a bahsedecekti.

"Efsan." Duyduğum sesle bakışlarımı ona çevirdim.

"Mert. Senin burada ne işin var? Beni nasıl buldun?" Art artda sorduğum sorularla yüzünde ufak bir tebessüm oluştu. İçeri girdiğinde geriye bir adım attım.

"Olanları biliyorum Efsan. Kaçırılıp zorla bu eve getirildiğini sonrasında yalanlarla kandırılıp bir şekilde o nikah masasına oturduğunu. Seni buradan götürmeye geldim." Duyduklarım ile şaşkınlıkla karşımdaki adama baktım.

"Mert. Seninle aramdaki ilişki uzun zaman önce bitti. Senin buraya gelip bu şekilde konuşmaya hakkın yok. Lütfen evimden gider misin? Ben burada kendi isteğimle kalıyorum." Mert bakışlarını sargılı olan koluma çevirdi.

"Ben senin saçının teline dahi kıyamazken o adam mı bunu sana yaptı?"

"Saçmalıyorsun. Atlas öyle bir adam değil. Kocamı senden daha iyi tanıyorum. Ve sen saçımın teline kıyamadın. Ama babamdan korkup beni terk ettin." Öfkeyle konuşurken Mert bana doğru bir adım attı.

"Mecbur kaldığımı biliyorsun. Baban tehdit etti. Sana zarar vermekle beni tehdit etti Efsan. Sana birşey olmasına izin veremezdim. Sonrasında geri döndüm sensiz yapamadım. Ama sen Mardin'den çoktan kaçmıştın. Sana çok kez ulaşmaya çalıştım. En son da evlendiğini öğrendim. Merak edip araştırdım. Gördüklerim duyduklarım normal değil Efsan. O adam mafya belanın kendisi sana zarar veriyor."

"Atlas bana zarar vermez." Mert söylediklerimle kahkaha atmaya başladı.

"Kendi öz babasını öldüren bir adam. Yarın öbür gün sana da zarar verir. O adamın neler yapabileceğini düşünebiliyor musun? Ateşle oynu-"

"Seninle olmaktansa ateşin içinde yanarım daha iyi." Mert şaşkınlıkla gözlerimin içine baktı.

"Sen beni terk ettiğin o gün. Kendi ellerinle ateşe attın. Şimdi yanıyorsam bunun sebebi sensin."

"Ef-"

"Evimden gider misin?" Mert susup başını salladı. Ona arkamı dönüp derin derin nefesler aldım.

"Misafirimiz olduğunu bilmiyordum karıcım." Duyduğum sesle korkuyla kapıya döndüm. Atlas gözlüğünü çıkarıp Mert'e baktı.

"Misafir değilim." Mert sinirle konuşurken korkuyla ona baktım.

"Misafir değilsen benim evimde benim karımla ne konuşuyorsun?" Mert bana bakarken başımı hayır anlamında salladım.

"Karıcım bu arkadaşı benimle tanıştırmayacak mısın?" Atlas bana döndüğünde ona baktım.

"Şey o benim-"

TAKINTI Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin