35. Bölüm Sezon Finali

15.5K 518 370
                                    

Sezon finali kısa bir ara olacak. Yeni sezonda aklımda bomba gibi sahneler var. Bunun için fazlasıyla heyecanlıyım. Sezon finaline özel bol bol yorumlarınızı bekliyorum aşklarımmm iyi okumalar💗

2.Sezon tarihi; 30 Haziran ♧

Barlas başındaki yoğun ağrıyla gözlerini zorlukla açmıştı. Kolundaki seruma baktı. Her yeri morluklarla doluydu. Zorlukla yattığı yerden doğruldu. Kapı açıldığında Sahra hemen içeri girip ayağa kalkmaya çalışan Barlas'ın koluna girdi.

"Delirdin mi? Doktor dinlenmen gerektiğini söyledi." Barlas başını tuttup yatağa oturdu.

"Atlas o nerede?" Barlas merakla Sahra'ya döndü.

"En son evden gitmişti. Henüz dönüp dönmediğini bilmiyorum. Efsan'ı aradım ama açmadı." Barlas öfkeyle kolundaki serumu çıkardı.

"Barlas." Sahra korkuyla onu durdurmaya çalışsada Barlas zorlukla ayağa kalktı.

"Atlas'ı bulmam gerek." Barlas telefonunu çıkarıp kulağına götürdü.

"Atlas'ın arabasındaki sistem çalışıyor mu?" Sahra gerginlikle Barlas'ı izliyordu.

"Tamam hemen arabanın olduğu konumu bana atın." Telefonu kapatıp Sahra'ya döndü.

"Abimin bana ihtiyacı var. Onu asla yalnız bırakamam. Gidip onu bulacağım başına bir şey gelmesine izin veremem."

"Sen peki? Bu halde ya sana birşey olursa Barlas. Ben ne olacağım?" Sahra gözyaşları içinde karşısındaki adama baktı. Barlas sevdiği kadına sıkıca sarıldı.

"Ailem iyi olursa bende iyi olurum Sahra'm. Atlas benim abim onu bu durumda tek başına bırakamam." Barlas telefonuna gelen mesaj ile Sahra'dan ayrılıp telefonuna baktı.

"Şimdi gideceğim. Adamlardan biri seni eve götürür." Barlas gidecekken Sahra kolundan tutup durdurdu.

"Bana söz ver. Sağ salim geri döneceksin." Barlas Sahra'nın elini tutup öptü.

"Söz veriyorum. Sana geri geleceğim." Sahra başını salladığında Barlas hızla odadan çıktı. Telefonundaki konuma baktı.

"Dayan abi. Sakın gücünü kaybetme." Barlas hızla hastaneden ayrılıp arabasına bindi. Telefonundaki konuma doğru aracı sürdü.

Bakışlarımı abime çevirdim. Herkes aşağıda Selin'in başına toplanırken abimle birbirimize baktık.

"Abi. Sen yapmadın." Abim bakışlarını bana çevirdi. Korkuyla ona sıkıca sarıldım.

"Abi. Ben senin yanındayım. Sana inanıyorum." Abim kolumu tutup benden uzaklaştı.

"Onu itmedim. Efsan ben suçlu değilim. Ama beni yaşatmazlar. Atlas beni öl-"

"ASLA." Başımı Hayır anlamında salladım.

"Sana kimsenin dokunmasına izin vermeyeceğim Abi. Sen suçlu değilsin. Masumluğunu kanıtlayacağız. Sana zarar gelmesine izin vermem." Samet kardeşini kendisine çekip sıkıca sarıldı.

TAKINTI Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin