Vagonların çoktan terk ettiği ölü bir peronun ucundaki Taehyung, boynuna dolanan vasiyeti yerine getirmek için girdiği motelden sağ çıkamadı. Fiziksel olarak yaşıyor olsa da ruhu motel sahibi Jungkook'la beraber öldü. "Benim için neden gözyaşı döküyorsunuz Bay Kim? Çok mu merhametli bir adamsınız, yoksa derdiniz bambaşka mı?" "Ben merhametli biri değilim, Bayım. Hatta belki de dünyadaki en bencil insanım. Sadece bazen başkasının bedenindeki yaralar, kendi ruhunuzdaki yara izlerinden daha çok kanar. Ve ben... birinin benim yerime de kanamasına, benim yüzümden yaralanmasına daha fazla dayanamıyorum." ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴

Belki de bu mektuplar sana hiç ulaşmayacak lâkin bil isterim; sensizliği, seni, seninle olma düşlerimi, seninle olmanın zulmünü bil. Omuzlarıma bıraktığın üç beden büyük ceketlerin ağırlığını anlatacağım sana. Artık 17 değil, 22 yaşındayım. Sana mahremimden yonttuğum cam çocuk, paramparça oldu Jeongguk. Güneş'in, Kim Taehyung

kısa alıntılar kitabın bütün hakları @/poeticadreary'e aittir.