51

1.6K 115 241
                                    

Ve gözlerimi kapadım..
.
.
.
.
.

Hyunjin'in beni durtmesiyle uyandım. Çok hafif ve narince dürtüyordu.

"Bebeğim, hadi kalk kahvaltini yap"

Uykumu bu sefer çok iyi almıştım. Çünkü iki gündür neredeyse full yatıyorum. Bu bana iyi geldi.

Yatakta doğruldum, sırtımı başlığa yasladım. Gözlerimi ovalayıp daha da kendime geldim.

"Sen kahvaltı yapmayacak misin?"

"Hayır güzelim, şirkete uğrayacağım"

"Peki aşkım"

"Şimdi benim gitmem lazım, seni uyandirayım dedim"

"Tamam görüşürüz sevgilim"

Yaklaşıp dudağına kısa bir opucuk bıraktım. Ayaga kalkıp son kez bana öpücük verdi ve odadan çıktı.

Bende banyoya gidip rutin işlerimi halletim.

Tekrar banyodan çıkıp mutfağa gittim. Mutfakta oturan, telefonuyla ilgilenen Jeongin'i gördüğümde koşarak ona sarıldım. Özlemişim ya.

"Jeongin! Ne zaman geldinn?"

"Daha yeni geldim Hyung, içeri girdiğimde Hyunjin Hyung senin uyuduğunu söyleyince uyandırmak istemedim"

Gülümseyip saçını karıştırdım.

"Kahvaltı yaptın mi bakayım?"

"Hayır Hyung yapamadım"

"Tamam o zaman hadi beraber yapalım"

Yine ki gibi hazırlanmıştı. Herşey masada kuruluydu. Karşı sandalyeye oturdum.

Mutfağa gelen adamla gözlerimi oraya çevirdim. Bu kimdi? Evet çalışan gibi giyinmiş de ilk defa görüyorum. Hyunjin gercekten çok fazla çalışan alıyor.

"Efendim, bu kim?"

"Ne?"

Ani gelen soruyla adama döndüm. Ne diyordu şimdi?

"Diyorum ki Bay Hwang ondan izinsiz eve yabancı almamizi söyledi"

"Siktir git sana hesap mı vereceğim? Kimse kim, burda bir sürü kişi varken bunu sormak sana mı kaldı?"

Adam beni umursamadan Jeongin'in kolunu tutup ayağa kaldırdı.

"Biraksana lan!"

Koşarak adamı cekistirmeye başladım. Ama yerinden bile kıpırdamıyordu.

"SANA BIRAK DİYORUM ONU!"

Masadan hızla telefonu alıp Hyunjin'i aradım. Açtığında adamın yanına gittim tekrar.

"Alo Hyunjin!"

"Ne oldu güzelim neden bağırıyorsun?"

"Su yeni gelen aptal çalışanın Jeongin'i evden atıyor!"

"Telefonu ver ona"

Telefonu hoparlörle verdim.

"Sen kimsen cabuk Jeongin'i bırakıp siktir oluyorsun"

"Ama efend-"

Hyunjin yüzüne kapatmıştı. Adam Jeongin'in kolunu bırakıp kapıya ilerledi. Çıkmadan önce bize baktı.

"Kapıyı çıkarken kapa"

Dediğimde kapıyı carparak evden çıktı. Gerçekten ne yasadik biz şimdi ya?

"İyi misin bebeğim? Bir yerini acıttı mi?"

"Hayır Hyung da bu aptal neyin nesi"

"İnan bilmiyorum"

Seni istiyorum | Hyunlix DaddykingHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin