Mercan o gün yaşadığı heyecan dolu anların verdiği hızlı kalp atımlarıyla birlikte gelişen nefes nefese kalmışlığını kontrol etmeye çalışırken bir yandan da kahkaha dolu gülüşlerini tutmak için kazağının kolunu ısırıyordu .Nerde olduğuna bakmak için saklandığı küçük bir merdivenin altına yapılmış odanın kapısını hafifçe araladı.O sırada üst katta birilerinin konuştuğunu duydu. ne konuştuklarını anlamak için biraz eğildi.. mercan rengi gözlerini kısarak iyice odaklanmaya başladı.
kalın bir ses "kimin yaptığını görmediğini mi söylüyorsun"
-Ama efendim bir anda oldu.Küçük serseri bir çocuğun elimdeki ayıcığı kapıp kaçacağını nerden bilebilirdim?
Küçük serseri..Ayıcık... Bahsettikleri kendisiydi.Korkuyla kapıyı kapattı ama ne söylediklerini duymak istiyordu.Sonuçta aldığı pardon çaldığı sadece oyuncak bir ayıydı.Bu kadar önemli nesi olabilirdi ki.
Yüksek bir sesle-Sana söyledim. (daha da yükselterek) Sana o kadar söyledim.
Anladığı kadarıyla adam sinirle sandalyeyi devirdi.Daha sonra kızdığı adama şiddetli bir tokat savurdu.Sesin tam net bir şekilde aşağıdaki kata gelmesinden adamın suratında el izi seklindeki kızarıklığın acısını kendinde bile hissetmişti. O hisle hızlı bir şekilde kapıyı kapattı.Ne yapacaktı? Evet hızlı düşünmesi gerekiyordu. Saklana saklana adamların inine mi saklanmıştı? Önce buradan gizlice çıkmayı başarması gerekiyordu tabi o bahsedilen ayıyla birlikte. Bu kadar önemliyse ayıyı onların önüne atıp kaçmayacaktı...
