ဒီလိုနဲ့ လွန်းကပျောက်သွားပြန်တယ်။သူမရှိတော့လည်းအားလုံးကပုံမုန်လိုပါပဲ။မနက်ဆိုရုံးသွားတယ်အိမ်ပြန်လာပြီး ချက်ပြုတ်စားသောက်နဲ့ ဘာရယ်သာမဟုတ်တာအချိန်တွေကသူ့ဟာနဲ့သူကုန်သွားတာပဲ။လွန်းကိုလွမ်းပေမယ့်လည်း သူကအခုလိုပျောက်သွားနေကျဆိုတော့ သိပ်ထွေထွေထူးထူးဖြစ်မနေတော့ပဲ သူပြန်လာမယ့်အချိန်ကိုပဲစောင့်နေလိုက်တယ်။
ဒီလိုနဲ့တစ်နေ့ရုံးမှာ အကိုပိုင်ထူးကရာထူးတိုးလို့ပွဲလေးလုပ်ပေးကြတယ် သိပ်မလိုက်ချင်ပေမယ့်လည်း ကိုယ့်အထက်ကအရမ်းခင်တဲ့အကိုဆိုတော့လိုက်သွားပေးလိုက်တယ်။လွန်းလည်းမရှိတာနဲ့ဘာပြဿနာမှရှိမယ်လည်းမထင်တာကြောင့် ည၈နာရီလောက်မှာBarတစ်ခုကိုစရောက်သွားခဲ့တယ်။
"ကိုကို ဘာသောက်အုံးမလဲ အကိုဘာထက်မှာပေးရမလဲ"
အကိုပိုင်ထူးက စရောက်ထဲက ငြိမ်နေတဲ့ ကိုကို့နား ကပ်လာပြီးမေးလိုက်တော့ ခေါင်းတွေခါပြီး
"ရပါတယ် ကျွန်တော့်ကိုအာရုံထဲမထားပါနဲ့ အေးဆေးသောက်ကြပါ ကျွန်တော်ကဒီလိုပဲနေတက်လို့"
"ဘယ်ဟုတ်မလဲ တကယ်တော့ အမှန်တိုင်းပြောရရင် ဒီပွဲကိုစဖိတ်တော့ ကိုယ်ကမင်းမလိုက်မှာစိုးရိမ်နေတာ"
"ဗျာ"
"ဟုတ်တယ် ကိုယ်အခုရာထူးတိုးသွားပြီလေ ဌာနလည်းမတူတော့ဘူး မင်းနဲ့အရင်ကလိုအမြဲတွေ့ရတော့မှာမဟုတ်ဘူး"
အကို ပိုင်ထူးကို သူအကဲခက်မိတော့ မူးနေတဲ့ပုံပေါက်တာနဲ့သူလည်းရှည်ရှည်ဝေးဝေးမပြောတော့ပဲခေါ်သာငြိမ့်နေလိုက်တယ်။စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီပွဲကိုလိုက်လာမိတဲ့ကိုယ့်ဖာသာ ကျိန်ဆဲနေလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ မင်းကိုအမြဲလာကြိုတက်တဲ့ကောင်လေးကိုအခုရက်ထဲမတွေ့ရဘူးနော်"
"ဟုတ်တယ် သူကကိစ္စတစ်ခုရှိလို့အခုရက်ထဲမအားတာလေ"
"အဲ့ကောင်က ကိုယ့်ကိုကြည်ပုံမရဘူး ကိုကိုနဲ့ရောဘယ်လိုပတ်သတ်တာလဲ"
ပုံမှန်သူစိမ်းတွေရှေ့မှာဆို လွန်းကိုသူ့ညီလေးတစ်ယောက်အဖြစ်မိတ်ဆက်ပေးနေကြဆိုပေမယ့် အကိုပိုင်ထူးကိုတော့သူဘယ်လိုမိတ်ဆက်ပေးရမှန်းတကယ်မသိဘူး။သူငယ်ချင်းလို့ပြောလိုက်ရင်လည်းလွန်းကသိရင်ပြဿနာရှာမှာ ညီကိုဆိုရင်လည်း အကိုပိုင်ထူးက သူ့မှာညီ မရှိကြောင်းသိနေသည်။
![](https://img.wattpad.com/cover/291509698-288-k964255.jpg)