Howard Sandoval był niskim, krępym mężczyzną o dobrotliwej twarzy. Michael znał go tak długo, jak sam żył, przez co zdążył wielokrotnie przekonać się o tym, że wygląd dobrotliwego dziadka był jedynie pozorem. Przyjaciel i dawny wspólnik ojca, był przede wszystkim biznesmanem, który pragnął zarobić. Nie uciekał się w tym jedynie do legalnych sposobów, dlatego osiągał niewątpliwe sukcesy. Jego znajomości i przebiegłość zyskały pochwałę ojca, lecz były przyczyną rozłamu w rodzinie Connelly'ch. Nieustanne kłótnie między ojcem i wujem o sposób prowadzenia biznesu, stały się codziennością, którą Michael chłonął jak gąbka. Wszystko przerwało się nagle w momencie, gdy Alexander zginął w nieszczęśliwym wypadku.
– Przeglądałem raporty – powiedział, przykładając do ust cygaro. – Piękne wyniki. Ojciec byłby dumny.
– A wuj Alexander przewraca się w grobie – zauważył cierpko.
– Miał zgoła inne zdanie w wielu kwestiach – przyznał starszy mężczyzna nostalgicznie. – Za bardzo wierzył w ludzką przyzwoitość. Oboje wiemy Michaelu, że pewne rzeczy należy wymuszać, by mieć co do nich należytą pewność.
Michael skinął głową, upijając łyk szkockiej whisky.
Christian Connelly pragnął władzy i imperium, wobec którego nikt nie przejdzie obojętnie. Wierzył, że z pomocą rodziny i pewnych, niekoniecznie legalnych praktyk, uda mu się to osiągnąć. Owe aspiracje przejął również Michael, jednak w miarę upływu czasu przekonał się, że ludzie, będący rodziną, odchodzą lub wyrzekają się wspólnych planów, zaś ludzkie słabości są rzeczą trwałą i stałą, wręcz niezmienną. Gdy młody mężczyzna nauczył się jak je wykorzystywać, stał się kimś więcej, niż tylko spadkobiercą wpływowej firmy.
– Jak wygląda sprawa z Liamem? – Zapytał, puszczając z ust dym. – Jak rozumiem, nie jest to zbyt... komfortowa sytuacja.
Connelly miał powoli dość tego, że wśród jego rozmówców, coraz częściej padało imię czteroletniego chłopca.
– To uparte dziecko.
– Zupełnie jak Sarah – zauważył. – Będąc w jego wieku pokolorowała umowę z Claymoorami. Uważała, że była zbyt nudna.
– I finalnie nie doszło do jej podpisania – zauważył, nie kryjąc niezadowolenia.
– Można powiedzieć, że miała do nich nosa od dziecka – zaśmiał się. – Nic dziwnego, że nie chciała wyjść za Dean'a.
– Czy nie sądzisz, Howardzie, że gdyby to zrobiła, nam wszystkim żyłoby się lepiej? – Jego głos stał się podirytowany. – Nie musiałbym użerać się z czterolatkiem, a ona sama nie leżałaby w szpitalu pod stosem kabli i rurek. Nie mówiąc o tym, że oglądałbyś teraz dużo bardziej imponujące raporty.
– A Liama w ogóle by nie było.
– Czy to byłoby aż tak straszne? – Zapytał poddenerwowany. – Pragnę przypomnieć, że odkąd się pojawił, plany mojego ojca i moje, odciągnęły się w czasie.
– Ale nie zostały całkowicie zrujnowane – zauważył, bawiąc się cygarem. – Wciąż są realne.
– Nie powiedziałbym.
Howard zmierzył go spojrzeniem.
– Connelly to potęga. Nigdy nie ośmielaj się podważać tego stwierdzenia.
Michael pociągnął łyk brunatnego napoju. Ile razy patrzył w szkło, tyle razy widział przed oczami Willow Haywire i jej piękne, błyszczące oczy. Jego wyobraźnia podsunęła mu kilka natrętnych myśli, które spowodowały, że zaschło mu w gardle. Zresztą jak zwykle, gdy tylko pozwalał sobie na wyobrażenia o niej. Był ciekawy, jak mienią się jej tęczówki w momencie największej przyjemności.
![](https://img.wattpad.com/cover/341055781-288-k191630.jpg)
YOU ARE READING
King of the Night
Teen FictionConnelly to potęga. Connelly to siła. Connelly znaczy zguba. Willow Haywire wbrew wszystkim wyprowadza się do Providence, gdzie pragnie odnieść sukces, mimo nieprzychylnych prognoz apodyktycznego ojca. Wydaje się, że z jej umiejętnościami i ambicjam...