Aile Stories

**Aile kurgusu** 'En derin yaralar,kimsenin görmedikleridir.En ağır yük anlatılmayan hatırlardır.En derin izler ise tene değil;ruha işlenir.' ---- Lalin Yade Kıraç,17 yaşında öz sandığı abisiyle beraber yaşayan POTS sendromuna sahip genç bir kızdır. Çok normal olan bir hayatını sürdürmeye çalışırken geçmişten gelen yaraları gün yüzüne çıkmaya başlamıştı. Hem geçmişiyle yaşamaya çalışan hemde hastalığıyla beraber yorulurken 17 sene önce karıştığını öğrenmesiyle derin bir şaşkınlık yaşar. Trabzonda yaşayan oldukça zengin ve tanınmış bir aile olan Kıraç ailesi geçmişte yaşadığı güven sorunlarına rağmen ailedeki tek kız çocuğunu almak için İstanbula gelmişlerdi. 7 çocuğuna mükemmel bir baba olan Cihangir Kıraç sadece 17 yıldır daha kokusunu bile alamadığı,ilk adımlarına bile şahit olamadığın kızına mükemmel bir baba olamamıştı. Cihangir Kıraç,17 yılın ardından güzel bir baba olur muydu?Yoksa sadece hayal kırıklığı olarak kalır mıydı? ****

ANNESİ VE BABASI AYRILAN ZEYNEP EFNAN ANNESİ YENİ BİRİSİYLE EVLENEREK YENİ HAYATA ATILMAYA BAŞLAR TABİ BU SÜREÇ İÇERİSİNDE NELER YAŞAYACAK ONLARI OKUYACAĞIZ +18 İÇEREN BOL SMUTLU ŞİDDET İÇERİKLİ BİŞEYLER YAZMAK İSTEDİM:)

Bir intikam yüzünden yuvalarından olan iki çocuk ve önlerindeki hayat.

Soğuk koridorlarda silinen bir çocukluk, Londra'nın devasa finans gökdelenlerinde çelikleşen bir zeka. Hanzade, sahte ölümlerin üzerine inşa edilmiş bir geçmişe başkalarının kurduğu masalardan doğrularak meydan okuyor.

Kadınların hikayelerinde bir gün kıyamet koparsa önce en derinlerde filizlenmeyi bekleyen tomurcuktan vurulurlar. Büyük günahlar bir yılan gibi koyunlarına girdiğinde çoğu zaman feryat bile edemezler. Onları duyan olmadığından. Kıyamet adının hakkını verdi, Nesrin için en beklemediği anda çaldı kapısını. Herkesin düpedüz delirmeye başladığı, iyiyle kötüyü, melekle şeytanı, helalle haramı karıştırdığını gördüğünde kan revan yaralı gönlü savaşmak zorunda olduğunun farkına vardı. Tek göz bir yuvanın yeteceği küçük hayalleri varken koca bir nefrete kafa tutmaya başladı. Ölüm gibi bir günde zehrin tadına baktıktan sonra bir daha şerbeti anmazdı belki ama hayatın ona oynadığı oyunlar bir kez olsun bitmedi. Nesrin annesinin, ablasının, kardeşinin, kader arkadaşlarının, dostunun yanında sadece tek bir hikaye kadındı. Oysa derinlerde büyüttüğü hikayenin hiçbir zaman tek bir sonu olmamıştı.

"Elaleme yurtdışından sarı bez, çay, çikolata ne bileyim uyguna gelmiş parfüm gelir. Bize gelene bak! İthal Türk mü oluyor şimdi bu?"

Gerçekler yalanlardan daha çok acıtır. - Başlangıç; 02.08.2026 Bitiş; 26.08.2026 - Bu kitapta kullanılan ifadeler hiçbir kişi veya kurumla bağlantılı değildir. Tüm hakları bana aittir ve içerisinde başka bir kurgunun reklamı yapılamaz veya hakaret içeren ifadeler kullanılamaz.

"1" İnsan doğar, yaşar ve ölür. "2" Bazı insanlar yaşarken ölür. "3" Bazıları ise başkaları yaşayabilsin diye ölür. "4" Karşımda şınav pozisyonunda olan alplerimde gözümü gezdirdim Hepsi birbirinden cesur birbirinden deli birbirinden gözü kara olan alplerim. "5" Onlar başkaları rahat nefes alsın, huzurla başlarını yastığa koysunlar diye canlarını ortaya koyanlar "Kaç oldu asker" diye gürce bağırdım "Sıfır komutanım" hepsinin gür sesi karargahı inletirken çektikleri 186'cı şınavdalardı aslında fakat her sorumda aynı cevabı almam yüzümde ufak bir tebessüme sebep oldu. Şimdi sizler bizim kim olduğumuzu merak ediyorsunuzdur. Bizler görünmeyen bilinmeyen hiç duyulmamış olanlarız Bizler ALPLERİZ ASTEĞMEN EMİN USLU TEĞMEN RÜZGAR DOĞAN TEĞMEN GALİP YILDIZ ÜSTEĞMEN HİLAL KİRMEN ÜSTEĞMEN OĞUZ SUSKUN KIDEMLİ ÜSTEĞMEN BİGE SAVAŞÇI VE BEN YÜZBAŞI ARCA ÜLGEN Bizler Alp timiyiz TSK'da bulunan en iyi ilk 3'te olan ordunun bilinen korkusuz Alpleriyiz

.....

Bazı hikâyeler bitti sanılır. Nora da öyle düşünmüştü. Kötü karakter ölmüş, kahraman kazanmıştı. Sonra Nora öldü. Gözlerini açtığında ise, hikâyenin en nefret edilen kadını Varelya olmuştu. Ve üç yıl sonra ölmesi gerekiyordu. Ama hikâyede bir şey değişmişti. Çünkü bu dünyada hiç kimsenin bilmemesi gereken bir isim, siyah bir kitabın sayfalarında yazılıydı. Nora. Ve gerçek hikâye... Yedinci sayfada başlıyordu.

Ben bir masal kahramanı değilim, bu da bir masal kitabı değil. Bu benim hayatım. Mucizeler pek olmaz hayatta ya da bana uğramayı pek seçmezler, buna rağmen savaşmaksa beni hayatta tutan tek şey.

17 yıl boyunca yaşadığı ailesin gerçek ailesi olmadığını öğrenen minel, yeni hayatına alışabilecek miydi?

Biz əslində heç vaxt bir-birimizi seçməmişdik.

Gerçek ailem kurgusu..

"Sen benim kim olduğumu bilmiyorsun. Ama ben, seni sevmeye başladığım günü hâlâ hatırlıyorum."

Volkov Hastanesi'nde hayatlar kurtarılır. Ama bazı hayatlar, kurtarılmaktan daha karmaşıktır. Denis, geçmişinden kaçıp yeniden başladığını sanırken aslında daha büyük bir çatışmanın içine döner. Mira, insanların zihnini çözmeye çalışırken kendi duygularında kaybolur. Boris, hastanenin kontrolünü elinde tutmaya çalışırken her kararın bir bedeli olduğunu öğrenir. Lena, cerrahide yükselmek için savaşırken kendi sınırlarını zorlar. Artem, dosyaların arasında saklanan gerçeklere yaklaşır. Asena ise yeni başladığı bu dünyada hayatta kalmaya çalışırken kim olduğunu yeniden keşfeder. Altı hayat. Tek hastane. Ve kimsenin tam olarak bilmediği bir sır. Volkov Hastanesi'nde hiçbir şey tesadüf değildir. Ve bazı bağlar... koparıldığında geri dönmez.

Kolay değil insanın kendi düğününde terk edilmesi.Bende yaşattığı ağır travmayı atlatmam sandığımdan daha zor olmuştu.. Güvendiğin dağlara karlar yağdığında anlıyorsun aslında en önemli şeyin 'güven ve sadakat' olduğunu. Unuttum mu? Hayır. Üzülüyor muyum?Kesinlikle üzülmüyorum. Bazı şeyler yaşanmalı ve bazı acılar çekilmeliydi. O gün bütün davetliler masada sessiz sessiz ağlayan o enkaza bakıyordu. Çakılmış kalmıştım nikah masasında.

"Rivayet o dur ki; Mitoloji de her suyun bir perisi olduğuna ve bu perilerin hastaları iyileştirme gücüne sahip olduğuna inanılır." * * * * * * * * * Kitabım fantastik kurgu değildir! Bence bir şans verebilirsiniz:)

sadece klassik bir karıştırılma hikayesi

On iki yıl boyunca evlatlık verildiği evde şiddet ve esaret altında ezilen Lara için hastane koridorları ve iğneler birer zindandır. Bir gün kadının hastane ortasında yerlerde sürükleyip karşısındaki beş adamın önüne fırlattığı genç kız, hayatının şokunu yaşar: O adamlar yıllardır onu arayan kayıp abileridir. ​Ancak Lara'nın zihni, o steril duvarların ve travmaların dehşetiyle kilitlenmiştir. Abileri şefkatle ona dokunmak istediğinde, korkuyla geriye çekilip feryat eder: "Burası hastane... Korkuyorum, yaklaşmayın!" ​Yıllarca hastane köşelerinde şiddet gören bir kız... Ve onu o karanlık kâbustan kurtarmaya yemin etmiş beş doktor abi!