Gizem Stories

Aklımda neredeyse tamamladığım bu hikayeyi sizinle paylaşmak istedim. Umarım beğenirsiniz.

Kusursuz bir tabloda tek bir leke varsa, bütün tablo yalandır. Aeternum, dünyanın gördüğü en güvenli şehir. Suç yok. Hata yok. Her nefes kayıt altında, her kalp atışı izleniyor. Sistem, herkesin güvende olduğunu söylüyor. Ama şehrin en karanlık çukurunda, sistemin kayıtlarına girmeyen bir şey bulundu. Bir ceset değil; bir mesaj. Kian Drass, bu dijital cennetin tek analog günahkârı. Vücudunda tek bir çip olmayan, hayalet bir dedektif. Seraph'ın kör noktası. Paslı bir ofiste başlayan takip, şehrin temellerine, haritalarda yeri olmayan tünellere indiğinde, Kian korkunç bir gerçekle yüzleşecek: Bazen görülmemek, bir lütuf değil; bir idam fermanıdır.

"Bazı sırlar sisin içinde kalmalıydı." Luna, San Diego'nun güneşini bırakıp her daim yağmurlu Raven's Hollow'a taşındığında, tek derdinin sıkıntı olacağını sanıyordu. Ancak okulun ilk günü karşılaştığı Albert Vale, tüm dünyasını altüst etti. Mermer kadar solgun, buz kadar soğuk ve bir o kadar da tehlikeli olan Albert, Luna'dan nefret mi ediyor yoksa onu herkesten mi koruyor? İmkansız bir hızın ve saklanan bir kimliğin ortasında kalan Luna, çok geçmeden bir gerçeği öğrenecekti: Celladına aşık olmak, en güzel ölümdür.

"bu akademi bilindiği gibi bir akademi değildir. aksi takdirde kimse burayı anlayamaz. Bazı öğrenciler bu olayları bulmaya çalışsalarda, bulamazlar. ama bunu çözecek tek bir kişi vardı; Darya Volkova".

Yirmi yıl önce aynı sancıyla dünyaya gelen, ruhları birbirine görünmez zincirlerle bağlı üçüzler; Elias, Aris ve Lara... Aralarındaki o kutsal bağ, yirmi yıl süren kanlı bir yalanla zehirlendi. Bir vampir olarak uyanan Elias, yüzündeki o nefret dolu kurt lekesini her sabah aynada bir lanet gibi taşırken, yanında aynı gün doğduğu kardeşi Aris'in bir kurt adama dönüşmesini izlemek onun en büyük işkencesi oldu. Ailesini katledenlerin kurtlar olduğuna inanan Elias, öz kardeşi Aris'e her baktığında katillerinin yansımasını gördü. Bu iki devleşmiş öfkenin arasında, bir cadı olan Lara, solmaya yüz tutmuş bir çiçek gibi her gün biraz daha bitkin düşse de, üçüzlerini bir arada tutmak için kendi acısını kalbine gömdü. O fırtınalı gecede, Elias nefretle babası Marsel'in heykelini çamurun içine fırlattığında; üçünün de göğsüne aynı anda keskin bir ağrı saplandı. Çünkü onlar üçüzdü; birinin canı yandığında diğerleri kanardı. Ve o an, mermer heykelin gözlerinden süzülen gerçek yaşlar yağmura karışırken, yirmi yıllık devasa yalanın ilk çatlağı, bu üç ruhun tam ortasından geçti."

Herkes benim beyazıma hayran, kimse içindeki o tek siyah lekeni görmüyor. Çünki kusursuz bir yalan en saf gerçeğin üzerine atılmış bir lekedir.

Gizem ve gerilim

Önümde durdu. Ela gözleri koyulaşmış, yeşillerime bakıyordu. "Bak bana." Bakmadım. Aramızdaki boy farkından dolayı göğsüyle bakışıyordum. "Bana bak dedim loya." İnatla bakmamaya devam ettim. Ellerini çeneme koyup okşadı. Kafamı kaldırdı. "Babanın yediği en güzel haltsın..." Duraksadı. "Ve benimde."

"Kalabalığın içinde yalnızdım; ama yalnızlık öyle bir şeydi ki, ne ben ona ait olabiliyordum ne de o bana." Aerion'da herkes bir yere aittir. Kimi geceye, kimi doğaya, kimi büyünün derinliğine... Ama bazıları vardır ki, hiçbir yere ait değildir. Asımsızlar. Onlar bir hata mı, yoksa yeni bir başlangıç mı? Noxera Ortak Akademisi'nde herkesin yeri belliydi.. Sayfalar çevriliyor, adımlar atılıyor ve gerçek ile hayal arasındaki sınırlar yavaşça kayboluyordu. Güven mi? yoksa tehlike mi? Huzur mu? yoksa karanlık mı? Seçim onun, ama sonuçlar... kim bilir? Kimseye ait olmayan bir güç uyanıyor. Ve dünyayı değiştirecek olanı ise şimdi sahnede.

Habil Yashar's novel The Seventh of the Seventh Month which centers on love, is a perfect choice for getting lost in mystical and mysterious events. In this work, intriguing stories rooted in ancient beliefs and enigmatic happenings await you. Journey into the dark corners of life and discover hidden secrets and different worlds...

Sancılarımızı sanrılarla yaşarız. Bu büyük cehennem gerçek dışı, cehennem ateşi gerçek gibi. Yanıyorum, belirtileri yok. Acı çekiyorum, yaram yok.

KOD ADI: YARASA Z1- 1725 /

Hayatın zorluklarını en üst seviyede yaşayan masum Bal. Rastgele yazılmış bir kurgudur taklit veya benzeri şey söz konusu değildir şahsım olarak ilham sonucunda yazılmıştır.

Selamlar Okurlar Yeni Serimize Hoşgeldiniz Bu Seriyi Ana Kahramanımız Olivia'nın Gözünden Okuyacaksınız.. BEN ROMANLARDAKİPERİ

O gün sıradan bir gün olmalıydı diğer gençler gibi sinemaya gitmeli kafelerde takılmaları gerekliydi ama öyle olmadı ansızın bir çocuk hayatlarına girdi ve bu çocuk onların tüm yaşantısını değiştirecek ama liseli arkadaşlar bundan habersiz kendilerini bile tanımayan bir grup liseli bakalım başlarına neler gelecek?

Erbörü , düzenin koruyucusu ve doğanın sahibi . Düzeni sağladı,Tanrıya hizmet etti . Ama günlerden bir gün hayatına giren o kadın hayatını değiştirdi . Ulu Tanrı ,kadının canını almak istediğinde ona meydan okudu . Yaşamın saatleri kaydı . Doğa ananın rahmine kaos başladı .

İki insan, tek kalp. Sende ruh eşini ıssız bir adada bulabilir misin? Gözleriniz bağlı. 10 kişisiniz ve sadece ikiniz kalacaksınız. Aranızdan 8 kişi ölecek. 2 kişi kalana dek. Sende bul evrenin sırlarını, bulamazsan evren verecektir sana 4 şans tılsımından bir kaçını.

16 kişilik bir lise sınıfı, lanetli bir oyunu oynamaya karar verir. ancak oyunun laneti gerçekleşince kayıplar yaşanmaya başlar. ana karakterimiz Gizem ve arkadaşları en az kayıp ile hayatta kalmaya ant içer ama hayatın farklı planları vardır...

Her insan, hatırladığını sanır. Oysa bazı anılar silinmez; çünkü hiç var olmamıştır. Bu roman, hafızası sıfırlanmış bir kimliğin, adını hatırlamadan varlığını ispat etme savaşını anlatıyor. Bir akademi... dışarıdan bakıldığında prestijli, içeri girildiğinde ürpertici. Bir sistem... sorulara değil, sessizliğe değer veren. Ve bir çiçek: Asfodel. Ölümle yaşamın arasında, hafızanın kıyısında açan bir çiçek. Bu hikâye, yalnızca bilimkurgu ya da karanlık akademi anlatısı değildir. Bu, "ben kimim" sorusuna verilen en karanlık cevaplardan biridir. 313 sadece bir numara değil. O, sisteme karşı ilk çatlağın, hafızasız bir devrimin başlangıcıdır. Eğer bu sayfaları çevirmeye cesaret ettiysen, bir uyarı: Gerçek her zaman kurtuluş değildir. Bazen uyanmak, kabusun kendisidir.