Yorgunluk sanıyordum. Sadece biraz dinlenmeye ihtiyacım olduğunu, her şeyin üst üste geldiğini düşünüyordum. Ama bugün anladım: Zihnim artık çözüm aramıyor. Sadece perdenin kapanmasını istiyor. İçimde bir yer, fırtınanın dinmesini değil, geminin batmasını arzuluyor. Asıl ürpertici olan bu fikir beni korkutmuyor; aksine, tehlikeli bir hafiflik hissettiriyor