QueenSnow

The ending is way too perfect so I'm disappointed tbh

နှစ်သစ်မှာလဲ ကြေးမုံတို့တွေးရင်း မပျော်နိုင်ဘူးသာသာရေ
          အရမ်းရက်စက်တာပဲ
          ခုထိ မတွေးမိတဲ့နေ့မရှိသေးဘူး
          

သူငယ်ချင်း ကပြောရှာပါတယ် နင်အဲ့လောက်ခံစားမနေနဲ့တဲ့ ဘဝမှာလေ သတ်သေချင်စိတ်ပေါက်အောင် လုပ်ဖူးတာ ဒီ ficပဲ အခုထိ ​မွန်းကြပ်နေတုန်းနေ့တိုင်းက တစ်လတောင်ပြည့်တော့်မယ် လူကို ဘယ်လောက်ထိ ရူးစေချင်တာလည်း authorရယ် narutoထဲက iachiသေသွားတဲ့အပိုင်းကြည့်ပြီးသတ်သေ သွားတဲ့ကလေးကိုတောင်သတိရတယ်

ကြေးမုံတို့ပီးသွားတာ တစ်လတောင်ရှိတော့မယ်၊ခုထိ ခံစားနေရတုန်း တစ်ရက်မှ မတွေးမိတဲ့နေ့မရှိသေးဘူး
          တစ်သက်လုံးအတွက် မှတ်မှတ်ရရ Friday 13ပါပဲ
          သာသာအရမ်းရက်စက်တယ်

ဇာတ်မျှောကြီးဖြစ်လာသမျှ ending ကျမှ ပေါ့ဆနေတာဘဲ just imo pr nww

သာသာရေ ကြေးမုံတို့ကို အရမ်းပဲ မလွှတ်ချနိုင်လို့လေ .. ကြေးမုံနဲ့ ရန်ကုန် တို့ ဘာကြောင့် ဒီလို ဇာတ်သိမ်းရတာလဲ ဆိုတာလေး ပြောပြပေးလို့ရမလား ..
          
          
          စာကြောင်းနည်းနည်းလေးနဲ့ ရန်ကုန့်ဘဝထဲကို ဝင်ပါတ်သက်ပြီး လက်ထပ်တဲ့အထိ ဖြစ်သွားတာဆိုတော့ .. အဲ့အတွက် အကြောင်းပြချက်လေး ပေးပေးပါလား .. ဘာလို့လဲဆို ရန်ကုန်က မိန်းမရသွားတဲ့အတွက် ကျမ ဘယ်လိုမှ လွှတ်ချခဲ့လို့ မရဘူးဖြစ်နေတယ် ..
          
          ကျမလေ နှစ်တွေအကြာကြီး ကြေးမုံနဲ့ ရန်ကုန်ကို စိတ်ထဲထည့်လာခဲ့တာ .. ကျမက တော်ရုံဆို မျက်ရည်ကျခဲတယ် .. ငိုတယ်ဆိုတာ သိပ်မရှိဘူး .. အခု ကြေးမုံနဲ့ ရန်ကုန်က စိတ်ထဲရောက်လာတာနဲ့ မျက်ရည်ကျရတယ် .. 
          
          ကျေးဇူးပြု၍ ဇာတ်ကြောင်းလေး ရှင်းပြပေးပါနော် .. ရန်ကုန်က အဲ့တစ်ယောက်ကိုမှ တကယ်ချစ်တာဆိုတဲ့ အဖြေပဲဖြစ်ဖြစ် ကြေးမုံအတွက် လုပ်ခဲ့ရတာတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပြောပြပေးပါ ..
          
          ကျမ ဒီဇာတ်လမ်းကို စိတ်ထဲမရောက်အောင် ထားဖို့ဆိုတာကလဲ အရမ်းခက်ခဲလို့ပါ .. 

သာသာကတော့ ဇာတ်လမ်းပီးသွားပီ၊ ငါ့ရဲ့masterpiece တစ်ခုရေးခဲ့နိုင်ပီဆိုပီး အေးချမ်းနေပေမယ့် ဒီမှာတော့ ခုထိ တစ်နေ့မှကြေးမုံနဲ့ရန်ကုန်ကိုမတွေးမိတဲ့နေ့မရှိသေးဘူး၊ 
          တစ်ခါတစ်လေ အစဦးဆုံး ဒီficကိုဖတ်မိတဲ့ချိန်ကိုပြန်သွားချင်လိုက်တာ တွေးမိတယ်၊ complete ဖြစ်မှဖတ်ဟဲ့ဆိုပီး ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပဲသွားဆုံးမချင်လို့..
          သာသာ ပေါ်မလာမချင်း အခေါက်ခေါက်ခါခါဖတ်ရင်း မျှော်ခဲ့ရတာတွေ၊ အတူတူဖတ်တဲ့အသိတွေနဲ့ ficအကြောင်းပြောရင်း သာသာဆက်မရေးတော့မှာပူခဲ့ရတာတွေ၊ ကြေးမုံတို့ ပြဿနာတွေတက်နေပီဆို SEကြီးထင်တယ် မဖတ်ရဲတော့ဘူးတွေးလိုက် ပြန်ပြေလည်ရင် မျှော်လင့်ချက်ထားမိလိုက်နဲ့ အဆုံးကျတော့လဲ တကယ် SEပါပဲလေ၊ ကိုယ်စီရွေးချယ်မှုနဲ့ပျော်နေကြပါတယ်ဘယ်လိုပြောပြော သာသာနဲ့ကြေးမုံတို့ရဲ့playgroundကြီးဖြစ်ခဲ့ရသလိုပဲ

သူတို့ကပျော်နေလောက်ပြီကျွန်မကတော့နှစ်ပတ်အတွင်း10နှစ်စာလောက်အိုစာသွားသလိုပဲမျက်ကွင်းကညို၊မျက်လုံးကချိုင့်၊ညအိပ်မပျော်တော့skinကခြောက်သွေ့၊
          ဝက်ခြံတွေကထွက်၊အမဲစက်တွေကကျန်၊မိုးလင်းလာရင်မျက်လုံးကအယောင်လိုက်၊Zoom classမှာငုတ်တုတ်ကြီးမေ့နေလို့ဘာသင်သွားလဲမသိလိုက်၊အသားအရည်တွေတောင်တွန့်လာသလိုခံစားရတယ်မကယ်တော့ဘူးလားသာသာကျွန်မကို

ဝမ်းနည်းလိုက်တာအရမ်းဝမ်းနည်းတာပဲ ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့မလဲ ဒီနှစ်ယောက်ကိုဘယ်လောက်တောင်ချစ်ခဲ့ရလဲသာသာတောင်ခန့်မှန်း‌နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး ဘာလို့နှစ်ယောက်ကမဆုံနိုင်တာလဲ ဆုံပေးလို့မရဘူးလား နှစ်ယောက်လုံးကတကယ်ချစ်ခဲ့တာပဲလေ ကံကြမ္မာကအဲ့လိုရက်စက်မှဖြစ်မှာလား

တကယ်ပါ ဒါပထမဆုံးနဲ့နောက်ဆုံးဖတ်ခြင်းပါပဲ
          ဖတ်ခဲ့သမျှတစ်လျှောက်လုံး ရန်ကုန်က ဘယ်လောက် toxic ဖြစ်ဖြစ် ချစ်တာပါပဲ ကြေးမုံကိုလည်းသနားပေမယ့် ကြေးမုံက ကိုယ်တစ်ယောက်ထဲအတွက် တစ်ဖက်သက်တွေးတွေးပြီးလုပ်သွားတယ်ခံစားရတယ် insecurity တွေများပြီးလွန်နေသလိုပဲ anyway နှစ်ယောက်လုံးအတွက် heမဖြစ်ခဲ့လည်း တစ်ယောက်စီရဲ့ဘဝအတွက် heဖြစ်သွားခဲ့တာပါပဲ