@vasiyet
hayatım boyunca içimde taşıdığım en derin duygulardan biri kimsesizlik oldu. bazen gözlerimin ardında sakladığım düşüncelerle, bazen kimseye anlatamadığım duygularla kendi sessiz dünyamda yaşadım. insanlar beni gülerken görse de içimde anlatılmayı bekleyen bir hikâye vardı. kimsesizlik bana yalnızlığı değil, kendi iç sesimi dinlemeyi, küçük şeylerin değerini bilmeyi ve kalbimde büyüttüğüm umutları korumayı öğretti. ben, sessizliğin içinde kendini arayan ve her izinde yeni bir anlam bulan bir hikâyeyim.
- JoinedMarch 23, 2025
Sign up to join the largest storytelling community
or
gece, şehrin üzerine ağır bir mürekkep gibi dökülürken sokaklar yavaş yavaş kendi sessizliğine çekiliyordu. ay, bulutların ardında yarım kalmış bir cümle gibi asılı duruyor; rüzgâr, kurumuş yapraklar...View all Conversations