Her sevgi, öyle kolay kolay başlamaz.
Çünkü yedi yabancı bir insanı sevmek, doğduğun andan itibaren hayatında olan insanları sevmeye benzemez.
Yedi yabancı birini sevmek, bir bebeğin ayaklanışına benzer.
Önce hoşlanırsın, kalbin oturmayı öğrenir.
Sonra yavaş yavaş seversin, kalbin emeklemeyi öğrenir.
Sonra sevdiğini hisseder hayal kurarsın,
kalbin hayallere tutunup ayakta durmayı öğrenir.
Daha sonra ise tamamen seversin ve kalbin bir kaç adım atmak yerine koşmayı öğrenir.
İşte o zaman kırılırsın. Çünkü kalbin koştukça karşılık beklersin.
Seviyorum dersin, karşılık görmezsin.
Özlüyorum dersin, özlenmezsin.
Düştüm dersin, kalkamazsın.
Sesinin çıktığını hisseder ama duyulmazsın.
Kısacası ölürsün ama toprağın olmaz.
Yedi yabancı birini sevmek,
bir çift gözyaşında boğulmak gibidir.
Ve yüzme bilmiyorsan öldün demektir...
İnstagram: mhmmd_balikci
![](https://img.wattpad.com/cover/42977181-288-k100178.jpg)
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Senin Adın Yalnızlık
PoetryBen,"Senin Adın Yanlızlık" dedim. İnsanlar yazım yanlışı var dedi. Oysa bilmediler ki orada bir yazım yanlışından çok yaşam yanlışı olduğunu. ------------- Ölü bir adam gülmez sevdiğim, hele de eksikse, eksik bırakılıp yalnızlaştırılmı...