Her karakterde başka bir ben var. Hepsinde benden bir parça, bir anı, bir iz var. Unutmak istemiyorum ilk yazdığım kurguyu. Vazgeçmek istemiyorum yazar olmaktan.  Belki bir kaçış yolu, belki çıkmaz sokak ama mutluyum. Huzurluyum. Kimse bana söylememişti yazarlığın böyle güzel olduğunu. Her karakterin acısını yazarken ağlamak. Sevinçlerinde mutlu olmak. Onlarla yalnızlığı bölüşmek insana tarifsiz bir huzur veriyor. Çıktığım bu yolculukta kendimi bulmaya çalışıyorum. Kitaplarıma şans vermek istermisinizz? Belkide bir karakterim sizinde kalbinize dokuna bilir. Az okunmuş deyip geçmeyin. Gizli olanlar daha özeldir🫠🤍