Ayyy çok heyecanlı bir bölüm yazıyorum.
Daha dün gibi hatırlıyorum Masal'ın, Bora'nın evinde ilk kaldığı günü. İlk çorbacıya gittiklerini ve Masal'ın, Bora'ya odun demesini...
Şimdi evleniyorlar...
Neysee bölüme geçelim hızlıca, iyi okumalar...
"Düzenim bozulur, hayatım altüst olur diye endişe etme. Nerden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını."
MASAL ÖZTÜRK'DEN
Borayla alana girdiğimizde çok diyemezdim ama yine de fazla davetli vardı. Benim üniversiteden arkadaşlarım, Bora'nın üniversiteden ve askeriyeden arkadaşları...
Borayla el ele gitmiştik düğünün yapılacağı yere ve herkes bizi alkışladığında ister istemez heyecanlanmıştım ve Bora'nın tuttuğum elini biraz daha sıkı tutmuştum.
Elindeki baskıyla bana bakıp gülümsemiş daha sonra göz kırpmıştı.
İlerleyip masaya geçtiğimizde Bora'nın da yardımıyla yerleşmiştim yerime. Heyecandan avuç içlerim terlemişti.
Boraya baktığımda asker olmasının avantajını kullanıyordu sanırım çünkü heyecanlı olup olmadığı çok anlaşılmıyordu...tabii onu çok iyi tanıyan ben hariç.
Nikâh memurunun da gelmesiyle birlikte o an başlamıştı.
...
"Siz sayın Masal Öztürk, Bora Karalan'ı eş olarak kabul ediyor musunuz?"
Gelen soruyla birlikte yüzümde oluşan tebessüme engel olamamış ve Boraya bakmıştım.
Aklıma ilk zamanlarımız gelmişti...
###
Hala öğretmen diyor ya "sen niye bana öğretmen diyip duruyorsun?" dedim.
"öğretmen değil misin?"dedi.
"Öğretmenim ama benim bir adım var değil mi? Neden adımı söylemiyorsun."dedim.
Omuz silkti. "iyi günler"diyip içeriye girerken arkamdan "Masal" diyerek bağırdı.
Döndüm ve "yine ne oldu." dedim. Bu sefer gülüp "ismini söyledim seni de bir memnun edemedik öğretmen" dedi.
###
Uykulu sesiyle "öğretmen sabah sabah başımda car car ne istiyorsun." dedi.
"ya sen gerçekten öküzsün insan bir günaydın der. Kalk kahvaltı yapacağız." dedim. Kolumu tutup "öküzüm, ben?" dedi.
Kafamla onaylayıp "evet sen." dedim.
Gülerek "sen öküzlük görmemişsin öğretmen." dedi.
###
Aklıma gelen anılarla yüzümdeki gülümseme büyüdü uzatılan mikrofona "Sonsuza kadar evet."dememle Bora'nın gözlerinde gördüğüm tek şey sevgiydi.
Yükselen alkış seslerinden sonra aynı soru bu sefer de Bora'ya sorulmuştu.
"Siz Bora Karalan, Masal Öztürk'ü eş olarak kabul ediyor musunuz?"
Bora bana bakıp mikrofona doğru eğilip "Can bedenden çıkıncaya kadar, evet."söylediği şeyle hayran hayran baktım ona.
Nikâh şahidimiz olan Can ve Tuğçe'ye de sorulduktan sonra imzalarımızı attık.
![](https://img.wattpad.com/cover/350161168-288-k404684.jpg)
YOU ARE READING
Gidiyorum | Düzenleniyor
General FictionSADECE YAZIM HATALARI DÜZENLENİYOR. KURGUDA DEĞİŞİKLİK YOKTUR. "Anlıyorum çok iyi anlıyorum ben sizi, orda ne duygular içinde olduğunuzu anlıyorum." "Anlayamazsın öğretmen yaşamadan anlayamazsın en yakınını kaybetmeden anlayamazsın. Yaşama da zaten...