Kalp Stories

O Çarşamba, takvimlerde sıradan bir gün gibi dursa da, kasabanın kadim hafızasında bir yaraydı. Gökyüzü o sabah griye bile karar verememiş, sanki bir ölünün feri sönmüş gözleri gibi donuk bir renge bürünmüştü. Kasaba meydanına ağır adımlarla giren siyah at arabası, tekerleklerinden çamur sıçratarak ilerlerken, sanki bir cenaze alayının sessizliğini de beraberinde taşıyordu. Her şey düzende ilerlerken aniden ortaya çıkan bu ailenin kızı bu düzene saplanan bir kazıktı. Kapılarda asılan sarımsaklar ve güneşin iç ısıtan ışıklarının etki etmediği dönem başlamıştı. Belki de hiç son bulmamıştı...

Bazı insanlar korunmak için emanet edilir Ama kimse kalbi hesaba katmaz. Didem, yeni kurallar, yeni düzen ve sert bakışlar karşısında bulur kendini Karşısında ise disiplinle büyümüş, kurallarla yaşayan bir adam vardır: Üsteğmen Demir Karahanlı. O mesafeli. O inatçı. İkisi de genç. İkisi de geri adım atmayı bilmiyor. Didem askeriyenin sert dünyasında özgürlüğünü korumaya çalışırken, Demir ilk defa kontrol edemediği bir şeyle karşılaşır: Kalbi. Bir emanet... Bir yasak sınır... Ve vazgeçmeyi bilmeyen iki insan. Bazı emanetler sahibine geri verilmez. Bazıları kalbe bırakılır.

BİR SİGARA KADAR YAKIN, BİR NEFES KADAR UZAK.

فقط این رو میدونم که تو برای من همه چیز بودی

Siz de yaşadığı olayı yazmadan duramayanlardan mısınız? Ben duygu ve düşüncelerimi kağıda aktarmadan rahat edemedim hiç. Bu yüzden hep yakalandım. Saklayabildiğim bir sırrım bile olmadı anlayacağınız. Madem öyle aklıma estikçe burada geleneğimi sürdüreyim dedim. Fazla bir sırrımı ağzımdan kaçırmam umarım. :)

Mantığı ile hareket eden bir erkek ve kalbinin sesini dinleyen bir kız. Birbirine zıt iki insan.

Bu yalan aşkların bol olduğu dünya da artık herkes 18 yaşından sonra gerçek aşkının yakınında olup olmadığını bilebiliyor. Herkese bir kolye veriliyor eğer gerçek aşkınıza yakınsanız parlıyormuş benim dünyama hoşgeldiniz... Benim ismim Kumsal Pektaş ablam Helin'le yaşıyorum annem ve babam yıllar önce vefat ettiler baya sarsıldık tabiki kendimizi bir müddet toparlayamadık ama Helin gibi ablam olduğu için çok şanslıyım. Bugün benim doğum günüm 18 yaşıma giriyorum ve evet çok heyecanlıyım o zaman hikayemiz başlasın benimle bu yolculuğa var mısın?

Canı çok sıkılan Mevra kısa bir sürede uyumaya karar verir.Uyandığında en çok yaşamak istediği bir ana şahit olur ve Mevra onu kurtarmaya gelen itfaiyeciye aşık olur.O yakışıklı itfaiyeciyi bir kez daha görmek için başına türlü türlü işler açmaya başlamasıyla kendine yeni bir hayat kurar.

Can it be called a true story? Are dreams a part of experience? Is love hidden in eternity? So will fate bring you together with me again?

Have you ever had a moment where you said "I wish"? Could it be that moment actually saved you from the biggest disaster? Maybe the one you couldn't be with would have ruined you... And maybe that tear was a sign of a miracle. This piece tells how regrets can actually turn into salvation. Read it once... maybe your own "I wish" will no longer feel like a burden.

Suya atlamak, yalnızlığı kabullenmekle beraber hapis bir şekilde yaşamaktır. Suya atlamak, seni sevmek belki de sevmeye çalışmak gibiydi. Suya atlamak, kalp kırıklıklarını bir köşeye bırakıp onarılmayacak başka bir kalbi sevmek gibiydi. Su sendin belki ama o suya atlayan bendim. Kalbine her seferinde koşan bendim. Koşmayı unutmuş ben. Yürümek varken koşan ben. Senin görmediğin gerçekleri gören ben gibi. Olsun, varsın ama bittik.

Bir gün beni bulman dileğiyle

İnsan hayatı boyunca acı çekebilir mi ? Acı tarif edilebilir mi ki , derler ki acı insanı olgunlaştıran en önemli soyut duygudur , bazılarımız için somut hale gelir o soyut duygu ve hare için acı iliklerine kadar hissedilen o duygu onu sonsuz bir uykuya yatırdı.