Unicode //
"အင်း............"
ချန်းနိုးလာသည်နှင့်ပုံမှန်လုပ်နေကျအတိုင်း အကြောဆန့်ကာ ညည်းညူလိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး အခန်းပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက်စူးစမ်းမိသည်။
ဪ သွားပြီထင်တယ်...
ထို့နောက်တွင် မထချင်ထချင်ဖြင့် လေးကန်စွာထလိုက်ပြီး ပြန့်ကြဲနေသောအဝတ်တို့ကိုကောက်ယူကာ ကုတင်ပေါ် ပစ်တင်လိုက်သည်။
"တော်တော်ကျေးဇူးကန်းတဲ့ဟာလေး"
မကျေမချမ်းရေရွတ်လိုက်ပြီး B2ဆီ အခန်းNo.နဲ့ အဝတ်အစားတွေယူလာဖို့ Msgပို့ကာ ရေချိုးခန်းထဲဝင်လိုက်သည်။
Time skip>>>
"မင်းတို့ အခုဘယ်သွားနေတာလဲ"
"သခင်မကြီးဆီကိုပါ"
"ဘာ! ပြန်လှည့်!!"
"မရပါဘူး ဒီတစ်ခါတော့သွားရပါမယ် သခင်လေး"
"ဪ မင်းတို့ကခုတော့ ငါ့စကားနားမထောင်တော့ဘူးပေါ့"
"သခင်လေးမသွားရင် D3ကို ပြန်ရမှာမဟုတ်တော့ဘူး"
"ဘာ! ငါ့သားက ဘာဖြစ်လို့လဲ...မဟုတ်မှလွဲ..."
"ဟုတ်ပါတယ် သခင်လေး...D3ကို သခင်မကိုယ်တိုင်လာခေါ်တော့ ကျွန်တော်တို့လည်းမတတ်နိုင်ပါဘူး...သခင်လေးကိုယ်တိုင်လာခေါ်မှ ပြန်ပေးမယ်ပြောသွားလို့ပါ"
"Tsk!!! စိတ်ကုန်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ"
ချန်း စိတ်တိုတိုနှင့် နောက်မှီကိုခေါင်းလှန်ချကာ မျက်စိနှစ်ဖက်ပိတ်လိုက်မိသည်။
___________________________________________
"သားလေး...ဘာစားချင်လဲ....ဘာလိုအပ်လဲ"
"ဘာမှမလိုပါဘူး ဖေဖေ...မေမေက အားလုံးကိုဖြည့်ဆည်းပေးပါတယ်...ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အလုပ်ကလည်း အဆင်ပြေပါတယ်...ဒီကိုလာတာက ဖေဖေ့ကိုတွေ့ချင်ရုံတင်ပါ"
မတွေ့ရတဲ့အတောအတွင်း အရမ်းကိုတည်ငြိမ်သွားသောသားကြောင့် ဦးသက်အောင်မင်း ကျေနပ်ရပါသည်။
....မ,က သားကိုအကောင်းဆုံးပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာပဲ...
"သားအမေရော နေကောင်းရဲ့လား"
![](https://img.wattpad.com/cover/289955642-288-k594541.jpg)
YOU ARE READING
ကန့်လန့်ဆန်သောအချစ်
RomanceCredit to the owners of artworks in the cover photo. အရေးအသားနဲ့ဇာတ်အိမ်တအားပေါ့ပါတယ်၊ စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံအမှားတွေလည်းပြန်မစစ်ထားပါဘူး၊ ဖတ်ဖူးတဲ့စာဖတ်သူအဟောင်းတွေအတွက်ပြန်တင်ပေးတာမို့ အသစ်တွေအနေနဲ့ သေချာစဉ်းစားပြီးမှဖတ်ကြပါ၊ ကျွန်မကိုယ်တိုင်တောင်မှ...