Okuyorsanız lütfen oylarınızı ve yorumlarınızı eksik etmeyin 🥺Keyifli okumalar *sonsuz kalpler*
-------
Televizyon karşısında uzanıyordum. Gözlerim televizyon ekranındaydı fakat izlediğim filme odaklanamamıştım. Aklım Doktor Jeon'un odasında gördüğüm atkıdaydı. Gerçekten benim atkım mıydı? Neden sakladığına anlam veremiyordum. Saatlerdir düşünüyordum, kafamda bir sürü olasılık vardı ve hiçbiri mantıklı bir gerekçe sayılmazdı.
Dış kapının kilidinin açıldığını duydum. Kapı gıcırdadı ve ardından gürültüyle kapandı. Tekrardan kilit sesleri duydum. Sanki onlar evdeyken kaçabilirmişim gibi tekrardan kilitliyorlardı. Ayak sesleri git gide yaklaşıyordu. Buna aldırmadan uzanmaya devam ettim.
"Taehyung, sana neler aldım!" heyecanla bana seslenen kişi Soojin'di. Başımı kaldırdım ve oturma odasına giren Soojin'e baktım. Yalnız görünüyordu. Doktor Jeon daha geç geliyordu sanırım.
Elindeki üç büyük poşeti oturma odasının tam ortasında duran sehpanın üzerine koydu. Elini poşetin içine daldırdı ve iki battaniye çıkarttı. Biri kırmızı renkliydi, üzerinde geyikler vardı. Diğeri ise koyu yeşildi, üzerinde hiçbir desen yoktu, oldukça sadeydi.
"Nasıl? Beğendin mi? Yılbaşı yaklaştığı için her yerde yılbaşına uygun şeyler satılıyor. Çok tatlı değiller mi? Yumuşacıklar!"
Bana kalırsa uzun zamandır birisi için alışveriş yapmıyordu. Muhtemelen bu yüzden heyecanlıydı. Battaniyelere göz gezdirdim. Benim için sadece ısınmayı ifade ediyordu. Desenlerinin veya yılbaşını temsil eden renklerden oluşmalarının bir önemi yoktu.
Diğer poşetten sıcak su torbası çıkarttı. Kırmızı renkliydi ve üzerinde beyaz desenler vardı. Soojin elinde tuttuğu sıcak su torbasına sarıldı. "Bu da çok tatlı değil mi? Eski erkek arkadaşımda buna benzer bir tane vardı. Bir keresinde ellerimin soğuk olduğunu ve ısınmam gerektiğini düşünerek bana bir tane hediye etmişti. Ne kadar masum değil mi? Vampir olduğumdan haberdar olsaydı ne yapardı acaba?"
"Neden ayrıldınız?"
"Onu ısırdım." dediğinde tüylerim diken diken olmuştu.
"Onu sevmiyor muydun?"
"Seviyordum ama kendime hakim olamadım."
O, bana acısından bahsediyordu fakat bir anda bencilleştim ve ona aklımdaki soruyu sordum, "Onun hafızası da silindi mi yoksa benim gibi hatırladı mı?"
"Hafızası silindi. Hiçbir şey hatırlamıyordu fakat ben rahatsız oldum işte. Kendimi canavar gibi hissettim. Ona zarar veren iğrenç bir yaratık gibi gördüm kendimi. Bu yüzden ayrıldım."
Poşetteki birkaç parça kıyafeti çıkarırken artık suratında heyecan ve mutluluktan eser yoktu. Tam tersine çok ciddi görünüyordu. Kıyafetleri bana uzattı. Eşofman ve pijamadan başka bir şey yoktu.
"Sana yeni pijamalar aldım. Jungkook'un pijamalarını çıkarabilirsin." dediğinde yalnızca başımla onayladım. Beklemediğim bir şey yaptı, kırmızı battaniyeyi eline aldı ve tamamen açtı. Ardından battaniyeyi bedenime doladı. Beni bir mumya gibi sarmıştı. Güçlü olduğunun farkında değildi sanırım, çünkü beni sıkı sıkıya sarmıştı.
"Taehyung çok tatlı oldun! Tıpkı bebek gibisin." yanaklarımı sıktığında dümdüz bir ifadeyle ona bakıyordum.
"Bu yıl yetişkin olacağım..." diye mırıldandığımda gözleri parlamıştı. Ellerini çırptı.
![](https://img.wattpad.com/cover/178770551-288-k242993.jpg)
YOU ARE READING
Soredemo | Taekook
FanfictionHiçbir insan kendisini ısıran vampirin suratını hatırlayamazdı, acıları saniyeler içinde kaybolur giderdi. Vampirler ancak bu sayede insanların arasında yaşamlarını sürdürebiliyordu. Onların hafızalarını silerek. Kim Taehyung bir istisnaydı. Kendisi...