Merhaba bebeklerim
Hİkaye hakkında bir duyuru yapmam lazım.
Öncelikle bir yorum ve oy sınırı koyuyorum çünkü 12. Sınıfım ve her zaman bölüm yazamıyorum. Bu yüzden sınır da benim işime yarıyor vakit kazandırıyor.
Sınır geçilsin diye sizin düşüncelerinizi ve tepkinizi içermeyen yorum istemiyorum. Random olabilir elbette bu o kısmı beğendiğinize işarettir çünkü. Bir önceki bölümde buna benzer birşey oldu o yüzden açıklama gereği duyuyorum. Yorum sınırını çok düşünmüyorum o yüzden sizde pek düşünmeyin benim için önemli olan oylar.
Bölüm bekliyorsunuz evet biliyorum çünkü 8. bölümün gelmesi neredeyse 1.5 ay sürdü bunun için çok özür dilerim ama mental açıdan iyi değildim.
SINIR 55 OY-60 YORUM
-
-"Ben alfamı seviyorum. Bir vita önümüzde sadece engel. Ve ne olursa olsun ondan vazgeçmeyeceğim. Umutlanma diye diyorum ve sözlerimin arkasındayım. Tarihteki vitalardan daha çirkinsin."
Bastırıcı tamamen enjekte edildiğinde Taehyung bastırıcının acısını umursamıyordu. Duydukları yetmişti çünkü.
"Ama ben yıllardır-"
"Umurumda değil. Okulda gözüme gözükme yeter. Anaokulu bölümünde öğretmensen kardeşim senin öğrencindir. Benim yüzümden ona birşey yapmaya kalkarsan bunu sana ödetirim."
"Neden öyle bişey yapayım."
Artık konuşurken sesi titremeye başlamıştı. Sıvının vücuduna yayıldığını hissediyor ve yanmaları hissediyordu.
"Kendine cici bak vita umarım yakın zamanda gidersin."
Saat 8 e yaklaşmışken Taehyung ağlamaya başladı. Yıllardır beklediği eşi onu resmen reddediyordu. Kurdu acıyla ulurken ne yapacağını bilemedi.
Taehyung'un kurdunun acısını hisseden Jungkook bir an duraksasa da yoluna devam etti. Doğru olanı yapıyordu. Emindi...
Okula vardığında kapıda kendisini bekleyen kardeşini gördü.
"Abii"
"Bebeğim burada ne yapıyorsun? Neden girmedin içeri."
"Seni bekledim ama Jimin geldi ve-"
"Sana kaç kere söyleyeceğim ismiyle seslenme diye."
"Ama abi."
"Tamam hadi yürü sınıfına. Öğretmenin gelir birazdan." Tabi ne kadar çabuk geleceği tartışılır...
Taehyung bu sefer bayılmamıştı. Bastırıcıyı umursamadan reddedilmenin verdiği hüznü yaşıyor deltanın söylediği tüm sözler kulaklarında tekrar tekrae yankılanıyordu.
Dünün aksine okula yetişmek için 1 saat içinde toparlandığında kendiside oldukça şaşkındı. Hayır, vücudu alışmamıştı. Sadece Jungkook'u düşünmekten bastırıcının etkisini göz ardı etmişti. Evet hala halsiz ve vücuduna iğne batırıyorlarmış gibi hissetsede yavaşça evden çıktı. Okul saati geliyordu ve okula çok yaklaşmıştı.
Heyecanla ve biraz da çökmüşlükle sınıfa girdi. Zatrn sınıfa girene kadar herkes onun çökmüş haline ve kırmızı, ağlamaktan şişmiş gözlerine bakmıştı.
Tüm öğrenciler aynı anda daha 2. Kez gördükleri öğretmenlerini gördüğünde sanki uzun zamandır tanışıyorlarmış gibi bağırmışlardı.
![](https://img.wattpad.com/cover/328759034-288-k581175.jpg)
ŞİMDİ OKUDUĞUN
öğretmen - taekook
Fanfiction"Ben alfamı seviyorum. Bir vita önümüzde sadece engel. Ve ne olursa olsun ondan vazgeçmeyeceğim. Umutlanma diye diyorum ve sözlerimin arkasındayım. Tarihteki vitalardan daha çirkinsin." ❀ vita taehyung (öğretmen) delta jungkook ❀ Başlangıç tari...