18♤Seninle iyi geceler

51.7K 1.7K 79
                                    

Hastanenin kapısına doğru koştum. Baktım etrafa göz gezdirdim, ama yoktu. Gitmişti, kendisinden kalan tek iz kırmızı güllerdi...

Gün boyunca aklım Arhanda işe devam ettim. Huzursuzdum neden olduğunu bilmeden, acaba neden gülleri öylece yere bırakıp gitmişti? Aklımdaki sorular tek aklımı değil, kalbimi de huzursuz ediyordu

İşlerimi bitirmek üzereydim, ama ondan hâla bir haber yoktu. Telefonu elime alıp aradım ama açmadı, tekrar aramaya lüzum yoktu, çünkü açmayacağını biliyordum

Hastaneden çıktım, bu gece koca arabasıyla değil, taksiyle gidecektim artık...

Konağa vardığımda herkes sofraya geçip oturmuş beni bekliyordu. Sofrada birtek Arhan yoktu

Nazlı'ya yaklaştım ve kısık sesle sordum

"Arhan gelmedi mi hâla?"

"Yok gelmedi, birşey mi oldu?"

"Hayır yok bir şey"

Odaya gidip üzerimi değiştirdim. Banyoya gidip elimi yüzümü yıkadım. Su bile ferahlatmamışdı beni...

Odadan çıktım, avluda yoktu, hâla gelmemişti.

Yemeği bitirdikten sonra fazla oturmadım ve odama gittim. Tur atıyordum dört duvarın arasında...

Saat geç olmuştu, ama ortalıkta Arhan yoktu. Ve delirmek üzere olan ben vardım. Arıyordum açmıyordu, mesaj atıyordum cevap yazmıyordu

Yatağa gidip uzandım, gözlerimi kapadım. Ama uyumak mümkün değildi. Odanın tüm işıklarını kapattım. Belki zifiri karanlıkta uyuya bilirdim diye düşündüm. Sonunda pes edip gidip tekli koltukta oturdum. Gözlerim artık karanlığa alıştığı için işığı açmadım

Aradan kaç dakika geçmişti sayamadım. Ve sonunda odanın kapısı açıldı. Kapının açılmasıyla odaya hafif işık sezmişti, ama ben olan tarafa işık gelmemişti

Kapıyı kapatıp odaya geçti. Sessizce küfür ederek konuşuyordu

"Bu oda neden böyle karanlık" kendi kendine konuşuyordu

Oturduğum koltuğun yanındaki lambanın işığını açtım

Aniden odada yanan işığın altında yüzümü görünce şaşırdı

"Uyumadın mı hâla?"

Ayağa kalktım ve yanına gittim

"Neredesin sen?"

"İşim vardı"

"Aramalarımı, mesajlarımı neden cevaplamadın?"

"Sorguda mıyız?"

Yanımdan geçip gitti, yatağa uzanacağını düşünürken yastığını alıp koltuğa gitti. Trip atıyordu sanki...

"Nereye?"

"Uyumaya" dedi düz sesiyle

Kaşlarımı çattım. Neden böyle yapıyordu?

"Neden böyle yapıyorsun?"

"Ne yapıyorum?"

"İşte böyle"

"Nasıl?"

Üzerine doğru gidip tam karşısında durdum

"Soruya soruyla karşılık vermeyi bırak" dedim öfkeli sesimle

"Uykum var Kader, yorgunum sonra konuşalım"

"Şimdi konuşacağız"

Bıkkınca nefes verdi. Gidip koltukta oturdu

"Konuş" dedi

Yangın Külü/ Berdel✔️Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin