hoofdstuk 14

363 11 2
                                    

Sterre probeerde zo snel mogelijk om onder Pim vandaan te komen en liep naar boven. Raphael liep haar achterna, de andere drie bleven verbaasd achter. "Waar sloeg dat op?" vroeg Marcel. "Ik heb haar vanmiddag proberen te zoenen" stotterde Pim. Marcel en Anastacia keken hem met open mond aan. Pim wist wel dat het geen goed idee was geweest, maar hij was zo verliefd op Sterre dat hij soms zijn eigen gedachten niet meer de baas was.

--ondertussen op Sterre's kamer--

Sterre kwam haar kamer binnen en ging op bed zitten, niet veel later kwam Raph binnen gestormd. Hij kwam dicht tegen haar aan zitten en sloeg een arm om haar heen. "Vind je dat ik stom deed?" vroeg Sterre na een tijdje. "Nee tuurlijk niet. Ik snap wel dat je het niet leuk vond dat Pim boven op je viel" zei Raphael lief. Sterre gaf hem een kus en deed haar pyjama aan. Ze kroop in bed en vroeg of Raph bij haar wilde komen slapen. Hij zei daar natuurlijk geen nee tegen en tien minuten later lagen ze samen in bed.

De volgende ochtend werd Sterre wakker gemaakt door Pim. Raphael was zoals gewoonlijk weer vroeger opgestaan en Anastacia was er ook niet. "Sorry voor gisterenavond, maar ik kon er niks aan doen" zei Pim. Sterre vergaf het hem en ze liepen samen naar beneden om te ontbijten. Het was stralend weer dus Sterre besloot om in de tuin te eten. Ze had haar broodjes gesmeerd en liep naar buiten. Ze ging zitten en genoot van het stralende weer. Ze wilde net opstaan om weer naar binnen te gaan toen ze hem weer zag. Die man, helemaal in het zwart. Ze wist nu zeker dat hij het was. Haar hart ging sneller kloppen. Ze liet uit schrik haar bord en glas vallen en rende zo snel mogelijk naar binnen. Ze rende de trap op, de gang in en botste keihard tegen Raph aan. "Jeetje Sterre wat is er?" vroeg hij bezorgt. "Die man is er weer, in de tuin!" probeerde Sterre uit te brengen. Ze ademde zo zwaar en haar hartslag ging zo snel dat ze bijna niet kon praten. Raphael bedacht zich geen seconde en rende naar buiten, maar de man was nergens meer te bekennen.

Sterre had zich ondertussen aangekleed en had het verhaal aan de andere drie verteld. Ze was bang, bang om alleen te zijn en hem tegen te komen. Raphael was heel erg bezorgt om zijn vriendinnetje en wilde haar geen moment meer alleen laten. Het stralende weer was inmiddels omgeslagen naar hevige regen en harde wind. Op het nieuws hadden ze gehoord dat ze met een zomerstorm te maken hadden en dat hun regio code rood had gekregen. Het advies was dan ook om binnen te blijven. De vijf vonden dit helemaal niet erg, ze maakten er gewoon een gezellige middag van en Marcel zou samen met Pim gaan koken. Anastacia had gelezen in de gids dat er een leuke film op tv zou komen, dus ze besloten om die te gaan kijken. Ze hadden het net gezellig gemaakt voor de film toen opeens de stroom uitviel. "Zal wel door de storm komen" was Pims opmerking. Sterre pakte snel Raphaels hand, ze voelde zich niet veilig zo in het donker. "Ik ga wel even kijken" zei Pim, en hij verliet de kamer. "DUDE, wacht!" riep Marcel en hij ging Pim achterna. Sterre was nog dichter tegen Raphael aan gaan zitten. Opeens kwam er een luide knal uit de keuken. Sterre en Anastacia gilde. Sterre's hart ging weer sneller kloppen. "Hij is hier ik weet het zeker!" schreeuwde ze bang. Raphael probeerde haar gerust te stellen, maar Sterre bleef trillen. "Pim en Marcel!" gilde Ana opeens. Ze wilde net opstaan en naar de jongens toe gaan, maar ze kwamen al binnen. "We hebben niks kunnen vinden." zei Marcel. "Wat was die knal?" vroeg Pim. Niemand wist het antwoord. Pim ging kaarsen zoeken. Net toen hij weg was deed de stroom het weer en ging het licht aan. Raphael zag nu pas hoe bang Sterre was. "Hee gaat het wel" vroeg hij geschrokken. Sterre reageerde niet. Ze kon alleen maar denken aan die man, Wat wilde hij van haar?

"Nou die film word hem ook niet meer" zei Anastacia en ze stond op om de boel op te ruimen. Marcel kwam haar helpen, Pim ging nog even naar de bieb en Sterre en Raphael gingen alvast naar bed. Raphael ging weer bij Sterre liggen en viel al snel in slaap. Sterre kon de slaap niet vatten en lag alleen maar te draaien. Ze stond op om een glas water te halen in de badkamer, maar haar kamerdeur zat op slot. Sterre rammelde hard aan de deur, maar hij ging met geen mogelijkheid open. Door haar harde gerammel had ze Ana en Raph wakker gemaakt. Ana interesseerde het niet en ging weer verder slapen. Raphael vond het ook vreemd maar sliep ook liever verder. Sterre voelde zich alleen, ze pakte muis en ging in haar raambank zitten en begon te vertellen. "Ik zie die man steeds weer, maar steeds als de anderen komen is hij weg. Ik ben bang Muis, bang dat hij me wat aan zal doen. Straks geloven de anderen me niet meer." zei ze snikkend.

Raphael werd wakker, hij zag dat Sterre niet in bed lag. Ze was in de raambank in slaap gevallen met Muis in haar armen geklemd. Raphael herinnerde die nacht opeens weer, Sterre had hem wakker gemaakt omdat de deur op slot was. Hij liep naar de deur, maar deze was gewoon open. 'Vreemd' dacht hij. Sterre werd wakker, ze had last van haar nek. Ze keek even de kamer rond en zag dat de deur open stond. "Die was toch op slot?" vroeg ze aan Muis. Ze liep naar de badkamer waar Raph aan het douchen was, ze hoorde hem zingen. Sterre lachtte even en liep weer terug naar haar kamer. Er flitsten beelden van de vorige dag door haar hoofd. Van die man in de tuin en van hoe bang ze was toen de stroom uit viel. Ze vroeg zich af waarom zulk soort dingen nou altijd baar haar moesten gebeuren.

Sterre had gedoucht en liep terug naar haar kamer, ze trok haar groene jurkje aan, kamde haar haren en deed wat make-up op. Raphael kwam de kamer binnen gelopen en gaf haar een kus. "Je ziet er mooi uit" zei hij met een glimlach, en hij kuste haar weer. Elke keer als hij haar kuste fladderde en weer duizenden vlinders door Sterre haar buik en was ze het gelukkigste meisje op aarde. Ze liepen hand in hand naar beneden en gingen op de bank zitten. "Zullen we vandaag iets leuks met zn tweeën doen? Dat is lang geleden." zei Raphael. Sterre knikte en omhelsde hem. Het maakte haar niet uit wat ze deden, als ze maar dicht bij hem kon zijn. Na de lunch gingen ze samen naar het zwembad. Omdat het nog steeds slecht weer was, gingen ze naar het overdekte zwembad. Ze stapten op de fiets en reden er naar toe. Ze kwamen op een smal weggetje waar ze niet naast elkaar konden fietsen. Raphael fietste voor Sterre. Ze waren bijna aan het einde van het weggetje tot dat Raph een flink kabaal achter zich hoorde...

de terugkeer van de vijfKde žijí příběhy. Začni objevovat