XXIX- Efe

9.9K 918 145
                                    

Yatakta yan döne döne yere düşerek uyandığım bu güne gözlerimi açarken ucundan da olsa sitemliydim.

Hani yüzümüze vuran hafif güneş ışığı ile uyanmak?

Hani abimizin saçımızı okşayarak uyandırması?

Hani güzel kokuya gözümüzü açmak?

Bunlar kime oluyor ve o neden ben değilim!

Acıyan kıçımı ovalayarak ayağa kalktım.

Güne bu kadar güzel! başladığım için mutlu mutlu duşumu aldım. Saçlarımı kurutup taradım. Üzerime şık bir şeyler giydim.

Nedensizce tek istediğim bugün yürümek olmuştu.

Evet şık giyinerek.

Böyle tek. Yalnız. Bi başıma.

Depresyon mu? Ay yok durun.

Şöyle bi baktım aynadan da ne kadar da hanımefendi duruyorum

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.

Şöyle bi baktım aynadan da ne kadar da hanımefendi duruyorum.
Bir de içimi görseler...

Makyajımı sade yapıp çantamı ve açık renkteki montumu giydim.

Salına salına odadan çıkmıştım ki karşı odanın kapısı açıldı.

Tamam sakin olun ama karşı odamda Efe abimin kaldığını ben bile yeni öğrendim.

"Güzelim? Nereye böyle?" yanıma gelip elini belime sardı. Başımın üstünden dudaklarını bastırdı.

"Mis gibi de olmuş. Ben kıskanç abiyim bak." gülerek geri çekildiğimde o da gülüyordu.

"Dolaşmak istedim biraz. Ayrıca Ankaraya geldim geleli gezmedim hiç etrafı da. Nerede ne var öğrenmem gerek. Okula başlayınca ihtiyacım olacak." okul mevzusunun açılması ile yüzündeki zoraki tebessüm fark edilir olmuştu.

Abilerim son 1 haftadır beni başka okula aldırmak için ikna etmeye çalışıyordu.

Ama en iyi okuldu orası ve ben VIP öğrenci olacaktım resmen.

Boys Over Flowers daki gibi!

Çok havalı!

Abim kafasını sallayıp belimden merdivenlere yöneltti.

"Benim bugün işim çok yok. Beraber gezelim. Hem kaybolma olasılığını da azaltmış olurum. Ne dersin fıstığım?" düşününce kaybolmaktansa bu daha mantıklı geldi.

Hani tek başına gezecektin kanka.

Baya kararlı...

ALÇİNHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin