အပိုင္း (၂၆)
“ဟင္ ဟုတ္ဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္~”
✿
ကြၽန္ေတာ္သူ႔ကိုကူညီႏိုင္မလားတဲ့လား?။
ေသခ်ာတာေပါ့ .. ကြၽန္ေတာ္သာသူ႔ကို ကူညီေပးခ်င္စိတ္မရွိရင္ အစတည္းက ဘာေၾကာင့္ ဒီဒုကၡေတြကို ဖန္တီးေနရဦးမွာလဲ။
“လာပါ..ကားေပၚမွာ စကားသြားေျပာရေအာင္” ထီးကို သူ႔ဘက္သို႔ အနည္းငယ္ေစာင္းငဲ့ေပးကာ တိုးတိုးေလး ေျပာလိုက္သည္။
သူဝယ္လာခဲ့ေသာထီးေလးသည္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လုံးကို လုံးလုံးဖုံးလႊမ္းေပးႏိုင္ရန္ ေသးငယ္လြန္းလွသျဖင့္ ႏွစ္ေယာက္စလုံး၏ကိုယ္ခႏၶာတစ္ဝက္ခန႔္သည္ မိုးေရႏွင့္ထိေတြ႕ခဲ့ရေတာ့သည္။
ကံေကာင္းေထာက္မစြာျဖင့္ ကားပါကင္ေနရာသည္ ကုန္စုံဆိုင္ႏွင့္ မီတာတစ္ဒါဇင္ခန္႔သာေဝးသည္ျဖစ္ရာ သိပ္အဆိုးႀကီးေတာ့မဟုတ္လွေပ။
ဒီခရီးတိုေလးအတြင္းမွာ က်ီခ်န္ဖုန္းက သူ႔လက္ထဲမွာ ပလတ္စတစ္ပုံးကိုသာ ၿမဲၿမဲကိုင္ထားၿပီး တိတ္တိတ္ေလးသာလိုက္လာ၏။
မသိလွ်င္ကြၽန္ေတာ့္ထံမွ အကူအညီရဖို႔ ေျပာလိုက္တဲ့ စာတိုေလးဟာ သူ႔ခြန္အားေတြ အကုန္လုံးကိုကုန္ခမ္းသြားေစသလိုပင္။
ကားေပၚတက္ၿပီးတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ အပူေပးစက္ကိုဖြင့္ၿပီး တစ္ရႉးဘူးထဲမွ ၂႐ြက္ေလာက္ကိုထုတ္ကာ စိုစြတ္ေနတဲ့အဝတ္ေတြကို သုတ္ဖို႔ က်ီခ်န္ဖုန္းရဲ႕လက္ထဲကို ထည့္ေပးလိုက္သည္။
"ဘာျဖစ္လို႔လဲ?"
ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း တစ္ရႉးအနည္းငယ္ယူကာ ႐ႊဲ႐ႊဲစိုေနေသာလက္ေမာင္းေပၚတြင္ ဖိခ်ထားလိုက္၏။
ထို႔ေနာက္ အေၾကာင္းအရာကို ဆက္ေမးလိုက္ၿပီး "မင္းကို ဘယ္လိုကူညီေစခ်င္တာလဲ"
က်ီခ်န္ဖုန္းသည္ အေမွာင္ထဲတြင္ ထိုင္ကာ တစ္ရႉးတစ္႐ြက္ကိုကိုင္လ်က္ သူ႔အၾကည့္မ်ားက ကြၽန္ေတာ္နဲ႔မ်က္လုံးခ်င္းမဆိုင္ရဲဘဲ ကားေပၚရွိတစ္ရႉးဘူးဆီသာက်ေရာက္ေန၏။
DU LIEST GERADE
တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ဗီဇ《 ဘာသာပြန် 》一念之私 The Selfish Gene
Romantikစာရေးသူ Hui Nan Que ၏ The Selfish Gene အားမြန်မာဘာသာပြန်ထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ English Name : The Selfish Gene [一念之私] Status in COO : 74 Chapters + Extras • လူယုတ်မာဟုယူဆခံရသူတစ်ဦးသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို ချစ်တတ်သွားသောအခါ၊ ထို...
