37

8.8K 687 108
                                    

မည္မွ်ပင္ ဟန္ေဆာင္ထိန္းခ်ဳပ္ထားပါေစ

မသိစိတ္က ျဖစ္တည္လာေသာ ေၾကာက္စိတ္သည္
သူ႕လက္ဖ်ားတြင္ ျဖစ္တည္ကာ ေအးစက္
တုန္ယင္ေစ၏ ။

ေမေမေလး ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေတြ႕ဆံုရတဲ့အခါ
သူ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ဖို႔ေတာင္ အသတီဘူး ။

ခက္ထန္ အလိုက် အလိုက္အထိုက္ေနေပးလိုက္သင့္သလားဆိုတဲ့ အေတြးတစ္ခ်က္ေတာင္ ျဖစ္တည္မလာခဲ့ဘူး။

ဒီမ်က္ႏွာကို ၾကည့္ေနရင္းက
ထိန္းခ်ဳပ္ရခက္စြာ ပ်ဳိ႕တက္ခ်င္လာသည္ ။

" ထည္ဝါ! မေတြ႕ရတာ ၾကာၿပီေနာ္ သား! "

ႏူးညံ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ အသံေတြ...

စိတ္ပ်က္စရာ ေကာင္းလိုက္တာ! 

" ကိုကို... ႏႈတ္မဆက္ခ်င္ဘူးမလား?  "

နား, နားသို႔ကပ္ကာ ေမးလာေသာ ခက္ထန္ အသံက ခပ္ျပတ္ျပတ္... ။

စကားမဆို ေခါင္းၿငိမ့္ျပေတာ့ ေအးစက္ေနတဲ့လက္ကေလးကို ဆုပ္ကိုင္လာတဲ့ သန္မာေသာ လက္တစ္ဖက္... ။

" အေမ... ကိုကို ေနမေကာင္းလို႔ အရင္နားႏွင့္မယ္ေနာ္ "

" ခဏေလး ေနပါဦး...!  "

အသံခ်ဳိ၀ဲ၀ဲေလးက အရင္ေပၚလာတယ္ ။ ၿပီးမွ
လူတစ္ကိုယ္လံုးက ထည္ဝါလင္းရိွန္ ရင္ခြင္ထဲ ပစ္၀င္မတတ္ ေလွကားေပၚက အေျပးေလး ေရာက္လာတဲ့ မိန္းမလွေလး...။

ဒီမိန္းကေလး ပါလာတာကိုေတာ့
ခက္ထန္ က မေျပာခဲ့ပါလား... ။

႐ႈပ္ေထြးေနဟန္ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္
ေမာ့ၾကည့္ေလေတာ့ အၾကည့္ေတြကို နားလည္ေနသည့္ ခက္ထန္က ကိုယ္တိုင္ပင္ မိတ္ဆက္ေပးလာသည္ ။

" ဒါ ကြၽန္ေတာ့္ ညီမ! "

" အို!  ဘာမွ, မွ မေတာ္ဘဲေလ ထန္ထန္ ... ရြန္းမီက ေမေမ ေမြးစားထားတာ "

ခက္ထန္ စကားကို အလိုမက်ဟန္
ျပန္ျပင္ေစခ်င္ေနသည္က ေမေမေလး ျဖစ္၏ ။

ဒီေလာက္ဆို သူ သေဘာေပါက္လိုက္ၿပီးျပီ... သားအရင္းႏွင့္ ေမြးစားသမီးေလးကို ေနရာခ်ထားခ်င္ေနသည့္ ေမေမေလး ၏ စိတ္ကို သူမစကားလံုးမ်ားမွ တဆင့္ ထည္ဝါလင္းရိွန္ က နားလည္လိုက္သည္ ။

You are my husband (Season 1)Completed  Where stories live. Discover now