39

8.2K 665 72
                                    

မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းတို႔ကို မ်က္ေတာင္ရွည္တို႔က ဖံုးအုပ္ေနဆဲ ကာလေလးတစ္ခု၌ ေျခာက္ေသြ႕ကြဲအက္ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက ပထမဆံုး ေရရြတ္လာခဲ့သည္က...

ကိုကို တဲ့... ။

ဆန္ျပဳတ္ပန္းကန္ေလးကို ဆုပ္ကိုင္လို႔
ဇြန္းကိုင္ထားေသာ လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားက ဒဏ္ရာမရိွပါဘဲ အဘိုးႀကီးေပါက္စေလးလို တုန္ခ်ိေန၏ ။ မ်က္လံုး၀ိုင္းတို႔ မၾကာခဏ ေ၀့၀ဲလာသည္က ေဘးတြင္ ထိုင္ေနေသာ ထည္ဝါလင္းရိွန္ ဆီ၌သာ ျဖစ္၏ ။

ရြန္းမီ ႏွင့္ ေမေမေလး ထံမွ ဘယ္ေလာက္စိတ္ပူေနေၾကာင္း ေျပာသံမ်ားက ေဆး႐ံုခန္းေလးထဲ ေလတိုး၍ပင္ တိုးမေပါက္ေတာ့သည့္ႏွယ္.... ။

သတိရခါမွ ေရာက္လာသူမ်ားက အမွတ္ေကာင္းေကာင္း လိုခ်င္ၾကသည့္ပံုပင္ ။

" သား ထန္!  ညီမေလးကေလ သားကို အရမ္းစိုးရိမ္ေနရွာတာ... မာမီ ကေတာင္ အတင္းနားဖို႔ေျပာေနရတယ္ ။ "

မသိရင္ တညလံုး ထိုင္ေစာင့္ေပးခဲ့တယ္ေပါ့.

"ရြန္းမီ က ဘာလုပ္ေနလို႔ ေမေမေလးက အတင္းနားဖို႔ တားေနရတာလဲ?  "

ထည္ဝါလင္းရိွန္က သူတို႔ စကား၀ိုင္းေလးထဲ
၀င္ေရာက္လာေသာအခါ ေမေမေလး မ်က္ႏွာမွာ
မဲသည္ထက္ အေမွာင္ရိပ္က်ေနသည့္သဖြယ္...

သူတို႔ မဟုတ္တာ ထိုင္ေျပာေနသမွ် ၿငိမ္ကုပ္ၿပီးနားေထာင္ေနမဲ့အထဲ ထည္ဝါလင္းရိွန္မွ မပါဘဲ... ။

ရႊန္းရႊန္းေ၀ေနေသာ စကား၀ိုင္းသည္ ထည္ဝါလင္းရိွန္ေၾကာင့္ ႐ုတ္ခ်ည္း တိတ္ဆိတ္သြားေတာ့၏ ။

အေျခအေနကို ရိပ္စားမိေသာအခါ ရြန္းမီက သြက္လက္စြာပင္ ခက္ထန္ ေဘးသို႔ ၀င္ထိုင္ကာ
ဆန္ျပဳတ္ပန္းကန္ကို ဆြဲယူလိုက္သည္ ။

" မီ ခြံ႕ေကြၽးမယ္ေနာ္ ကိုကို! "

ခက္ထန္ အၾကည့္မ်ားက ထည္ဝါလင္းရိွန္ဆီသို႔သာ
ဦးတည္လာလ်က္ မ်က္လံုး၀ိုင္းတို႔ထဲ အလိုမက်မႈမ်ားစြာကို ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ ျမင္ေနရသည္ ။

" ရတယ္ ရြန္းမီ... ငါ့ကိုကို ခြံ႕ေကြၽးလိမ့္မယ္.. သူ႕ကို ပန္းကန္ေပးလိုက္!  "

You are my husband (Season 1)Completed  Where stories live. Discover now